باشگاه شیرازجوان
اولین و قدیمی ترین باشگاه رسمی کوهنوردی در جنوب کشور

لطفا جهت نامنویسی اولیه باشگاه شیرازجوان اطلاعات خود را از طریق لینک زیر ارسال نمایید تا دراولین فرصت با شما تماس حاصل نماییم.

دوشنبه, مارس 01, 2021
به نام خالق کوه ها

دژ سفید در تحولات تاریخی ایران از دوران قبل از اسلام تا دوران قاجاریه بسیار حایز اهمیت بوده است. فردوسی بارها از این دژ یاد کرده و گفته است::

دژی بود کش خواندندی سپید

شبدان دژ بد ایرانیان را امید.

روز جمعه یک اسفند ساعت ۶ صبح با دو دستگاه مینی بوس راهی شهرستان ممسنی شدیم.

مسیر دشت ارژن و ابوالحیات بعد از باران بسیار زیبا و چشم نواز شده بود. در  گردنه های مسیر ابرها تا نزدیک زمین امده بودند.

ساعت ۸/۳۰صبح به فلکه دوراهی رسیدیم. طبق هماهنگی قبلی ۴ نفر از باشگاه زردمژگان ممسنی به عنوان راهنما با ما همراه شدند.

مسیر خود را به سمت روستای آبید ادامه دادیم.

روستای آبید در نزدیکی شهر نوراباد و در مسیر اسکان و پس از روستای عمویی ،کجایی قرار دارد.

ساعت ۹ صبح حرکت گروه به سر قدمی جناب رستمی راهنمای برنامه  در دامنه سرسبز و بهاری کوه شروع شد.

طبق هماهنگی سرقدم سرپرست بانوان خانم شعبانی بودند که با حرکت آهسته و پیوسته در تمام مسیر ریتم حرکت را حفظ کردند.

جمع دار گروه آقای گودرزی بودند و آقای سرانجام با دوربین خود ثبت خاطره کردند.

 

پس از یک ساعت پیمایش دره سرسبز به خط راس دامنه کوه رسیدیم. پس از نیم ساعت استراحت و صرف تنقلات  به سمت قلعه ادامه مسیر دادیم. 

پس از گذشتن از مسیر سرسبز و پوشیده شده از درختان بلوط و بنه و بادام  به دره سیاه شیر رسیدیم و پس از طی شیب و گذر از دروازه سیاه شیر ساعت ۱۲ بر روی خط الراس دژاسپید قرار گرفتیم.

بر روی خط راس دژ اسپید دشت  پهناور سرسبز با درختان تنومند بلوط و بادام کوهی و گیاهان متنوع  می باشد . در گذری از زمان در این زمین‌ها کشاورزی انجام میشده است.

 

از آنجایی که مسیر فرود از روستای بهلو انتخاب شده بود ۴۵ دقیقه بر روی خط راس تراورس کردیم تا در  مسیر بهلو قرار گیریم. در کنار قنات تا ساعت ۱۴/۱۵ گروه به صرف ناهار و ادای نماز پرداختند.

زیبایی های مسیر فرود کم از مسیر صعود نداشت.

ابتدای مسیر فرود شیب زیاد و پرتگاهی بود که با سرعت آهسته و احتیاط مسیر طی شد.

 

در مسیر فرود دو چشمه با آب گوارا که از دل کوه میجوشید وجود داشت که پس از برداشتن آب ادامه مسیر دادیم تا به دروازه شتر خوس(مسیر غربی) رسیدیم. دروازه شتر خوس نسبت به دروازه های دیگر بیشتر سالم مانده و  عبور از دروازه شکوه تاریخ اجدادی را به ما یاداور می شد.

ساعت ۱۶/۳۰ به روستای بهلو رسیدیم که مینی بوس ها منتظر گروه بودند.

در مسیر برگشت آقایان غلامرضا عباسی و مازندرانی تمام  زباله های مسیر راجمع آوری کرده و تا پایین کوه با خود حمل کردند.

سرپرست برنامه خانم مهشید احمدی

مسئول فنی آقای غرقی

سرپرست بانوان خانم شعبانی

هماهنگی و ثبت نام خانم ابوالحسنی

کارگروه کوهنوردی باشگاه شیراز جوان
شنبه, ژانویه 23, 2021

بنام خالق کوه

کوه بانوان:

 

شراره شعبانی (سرپرست برنامه)

زهرا ابوالحسنی (سرپرست بانوان)

رویا موسوی

شیوا کشاورز (پزشکیار)

الهام طیبی

 

 

کوه مردان :

 

استاد عزیزاله زره پوش (مدیر فنی)

پیمان صادقی (جانشین سرپرست)

نیما شعبانی (همیار مدیر فنی و گزارشگر)

حسن خیام (مسئول حفاظت محیط زیست)

مجتبی خوش بین

علی طیبی (گروهدار)

عباس قائدی (گزارشگر تصویری)

 

 

تاریخ اجرا : سوم بهمن ماه 1399

طول پیمایش : ۹.۵ کیلومتر

ارتفاع شروع : ۲۷۶۰

ارتفاع قله قوچ خوس : ۳۳۰۸ متر

قله کرسملو : ۳۳۲۶ متر

ارتفاع صعود : ۷۵۹ متر

زمان پیمایش : ۷ ساعت

بیشترین شیب : ۵۲ درجه

تعداد گام ها : 20154 گام

پوشش آنتن دهی موبایل: همراه با اختلال

نقطه جغرافیایی قله قوچ خوس :  N 30'°22’ 17.5“ و E051°53’ 3.3“

وضعیت آب و هوای منطقه در تاریخ صعود: در کل مسیر سرد

نقطه جغرافیایی شروع (N 30'°22’ 29.5“  و E051°54’ 44.6“  )

گونه های گیاهی که در این منطقه رشد کرده اند شامل: گل لاله، پونه، پیاز، جاشیر، بن سرخ، گیاهان بوته ای و گونه هایی از فرفیون می باشد.(فصل مناسب)

 همچنین گونه های جانوری این منطقه شامل: پستانداران کوچکی مانند: خرگوش و موش و پستانداران بزرگ مانند: گرگ، کفتار، روباه، شغال و خرس می باشد.(فصل مناسب)

همچنین حشراتی بسیار زیادی مانند: سنجاقک و کفشدوزک نیز این مکان خوش اب و هوا و بکر را برای زندگی انتخاب کرده اند.

 

جنس سنگ های منطقه : سنگ های این مناظر زیبا همگی از جنس آهک و مارن( مخلوط سیلیس و آهک) می باشد.

وسیله نقلیه: مینی‌بوس 

 

امکانات پیست در ارتفاع2824  متر : در فصل مناسب قهوه خانه و رستوران و سرویس بهداشتی آماده سرویس دهی می باشند.

 

منطقه

دامنه های شكرك در شمال غربی سپیدان با 2700 متر ارتفاع كه بلندترین نقطه آن قله قوچ خوس 3300 متر ارتفاع دارد و مناسب اسكی است . دریاچه زیبای برم فیروز در شمال شرقی شكرك و قله زیبای رنج در شمال این دریاچه واقع است

 

 

 

گزارش برنامه

طبق هماهنگی انجام شده جمعه سوم بهمن ماه سال 1399 برنامه از محل تجمع پارک خلدبرین راس ساعت 6:48 و با سوار شدن آخرین نفر ساعت 6:05 به سمت منطقه سپیدان آغاز شد.

توقفی کوتاه در میانه مسیر حوالی دالین جهت صرف صبحانه داشتیم .مقصد پیست پولاد کف و منطقه شکرک بود.

 

مسیر جاده زیبایی خاص زمستانی داشت که دوستان با عکسهای هنرمندانه خود از آن بهره بردند.حدود ساعت 8:10 به پسیت پولاد کف رسیدیم پس از آماده شدن دوستان در صفی منظم به سرقدمی استاد زره پوش و گروهداری جناب طیبی پیمایش آغاز شد.

 

مسیر پوشیده از برف بود اما تابش خورشید و دمای هوا باعث شد تا در ابتدای مسیر نیازی به کرامپون نداشته باشیم.

 

حدود 10 دقیقه بعد به ابتدای پای کوه رسیدیم و نرمشی کوتاه داشتیم و آماده برای یک صعود زمستانه دلپذیر.

پیمایش را از کنار پیست اسکی شروع کردیم ، ابتدا با شیب ملایم اما رفته رفته شیب تند شروع شد. 2 نفر اسکی باز نیز در مسیر بودند.پس از گذشت حدود 50 دقیقه توقفی کوتاه کرده و به صرف دمنوش و میوه پرداختیم و دوباره راهی شدیم.بعد از آن به قله قوچ خوس رسیدیم ، استراحتی کوتاه را داشتیم و با نظر جمع و راهنمایی جناب صادقی راهی قله دوم (کرسملو) شدیم.

 

دوستان کرامپون ها را بسته و آماده برای صعود به قله دوم شدند.با حفظ همان ریتم و نظم گام برداری و سرعت مناسب به قله رسیده و عکس های یادگاری را گرفتیم.

قرار بر این شد تا ناهار را در کنار ایستگاه تله کابین صرف کنیم.پس راه بازگشت را در پیش گرفتیم و پس از گذشتن از فراز و نشیب های برفی ، ابتدا به قله قوچ خوس و سپس به ایستگاه تله کابین رسیدیم.

 

پس از صرف ناهار با هماهنگی و نظر خواهی استاد زره پوش و جناب صادقی قرار بر این شد مسیر را با تله کابین برگردیم که مورد استقبال دوستان قرار گرفت.سرانجام ساعت 15:20 پای مینی بوس بودیم و راه بازگشت به شیراز را در پیش گرفتیم.حدود ساعت 18:00 همگی به سلامت به شیراز بازگشتیم و برنامه به خوبی و بدون هیچ مشکلی به پایان رسید.

 

با سپاس از استاد زره پوش و جناب صادقی و جناب طیبی و باقی دوستان حاضر در برنامه

 

کلام آخر

همان گونه که سفر به این منطقه هیجان و لذت فراوانی را به دنبال دارد اما با رعایت نکردن اصول و همراه نداشتن لوازم مورد نیاز مانند: کفش و لباس مناسب، تجهیزات زمستانه کوهنوردی و لباس گرم برای فصل زمستان، می تواند اسیب هایی را به افراد وارد کند پس با تجهیزات کامل و اصولی سفر خود را بی خطر و لذت بخش کنید.

 

کارگروه کوهنوردی باشگاه شیراز جوان

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

این یکی از مفید ترین ابزارهایی هست که شما می تونید بصورت رایگان داشته باشید.

 

کجا میشه اون رو پیدا کرد:

می تونید برید به یه مغازه پنچرگیری یا تعویض لاستیک و از مغازه دار بخواید که تیوب های فرسوده اش رو به شما بده.

اگر مغازه دار از دادن تیوب به شما خودداری کرد، با پرداخت مبلغ کمی میتونید تیوب ها رو بخرید. همچنین از تیوب دوچرخه ها هم غافل نشید. اونا میتونن برای استفاده تو کارای کوچیگ تر به کارتون بیان.

 

تهیه:

تویوب ها رو با قیچی بصورت عرضی برش بدید و حلقه حلقه کنید، بعد از اون هم با آب بشوییدشون.

موارد استفاده:

زمانی که غواصی می کنید می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن لوله ها استفاده کنید، برای امنیت فلاش و منبع نورتون هم می تونید از اونا استفاده کنید، همچنین می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن آچار و نصب اون دور پا یا دستتون استفاده کنید، از جمله کارایی دیگه که میشه با این ابزر انجام داد برای نگه داشتن دم پای شلوارتون روی چکمه ها، ، درست کردن یه ظرف نیمه خشک برای نگهداری کاربیدها و...هست. این دیگه به خلاقیت خودتون بر می گرده که دیگه چه کارایی با این ابزار انجام بدید.

مترجم: شاهپور امرالهی

منبع: crazycaver

 

 

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

نکات کلیدی در صخره نوردی

صخره نوردان مبتدی و ماهر می توانند با استفاده از این نکات عملکرد خود را بهبود بخشیده و هر بیننده ای را تحت تاثیر قرار دهند.

1- در هنگام صعود خودتان را روی یک نردبان فرض کنید. با آرامش برروی پله حرکت کنید و پله بعدی را بگیرید و این حرکت را پله به پله تکرار کنید.

2- از نگه داشتن خود و انداختن وزن برروی دست ها خودداری کنید. چون این امر سبب می شود که بازوهای شما به سرعت خسته شده و نتوانید از آنها استفاده کنید.

3- از پاهایتان مثل دست هایتان استفاده کنید.

4- به پاهای خود اعتماد کنید. شما می توانید تمام طول روز را روی پاهای خود بایستید اما نمی توانید تمام طول روز را بر روی بازوهایتان آویزان باشید. اغلب مردم اول بر روی بازوهایشان آویزان میشوند و سپس سقوط می کنند. غولهای سنگنوردی معمولا به راحتی با استفاده از پاهایشان بر روی لبه ها قرار میگیرند.

5- به حمایتچی خود اعتماد کنید و فقط به صعود فکر کنید. اگر به حمایتچی خودتان اعتماد ندارید به دنبال یک حمایتچی مطمئن بگردید.

6- همیشه تمرکز خود را بر روی گیره های در دسترس بگذارید. گاهی اوقات شما می توانید با استفاده از یک گیره متوسط به یک گیره بهتر و ایمن تر برسید.

7- صعود همیشه از پایین به بالاست، نه از بالا به پایین. البته، اگر شما می توانید بالای مسیر را ببینید، بررسی کنید که آیا به الگوی کاری خاصی برای حرکت در قسمتهای بالاتر احتیاج است، به هر حال در هنگام صعود تمام حواس خود را بر روی بالا رفتن از قسمت های پایین متمرکز کنید.

8- برای صعود از یک شکل خاص، باسن شما باید در میانه آن شکل قرار داشته باشد. بیاد داشته باشید همیشه اسکلت بدن بار بیشتری را نسبت به ماهیچه های شما می تواند تحمل کند. اگر پاشنه پای شما بیش از حد در نقطه ای پایین تر از شما قرار گیرد متوجه می شوید که پای شما مانند چرخ خیاطی شروع به لرزیدن می کند. این اتفاق معمولا زیاد رخ می دهد. برای رفع این مشکل کافی است که شما به سادگی وزن بیشتری را بر روی انگشتان پاهای خود بیاندازید.

9- ترس از ارتفاع، طبیعی است. سنگنوردی برای غلبه بر همین ترس هست. زمان، مشکل ترس از ارتفاع را درمان می کند. اما یک ترفند خوب این است که همیشه به پاهای خود نگاه کنید و برای انجام این کار سعی کنید که پاهای خود را در موقعیت مناسبی قرار دهید.

10- عجله نکنید. سعی کنید مانند یک گربه صعود کنید: آرام، آگاهانه و دقیق. نحوه حرکت را از قبل تصور کنید و سپس آن را اجرا کنید. برای صعود از تمام اندام خود استفاده کنید نه فقط دست ها و پاها. قبل از صعود زمان زیادی در اختیار دارید، پس، از آن استفاده کنید. سعی کنید که حرکات خود را بسیار روان انجام دهید.

ترجمه: شاهپور امرالهی

منبع: http://outdoorswithdave.com/climbing/climbing-tips

 

 

 

شنبه, آگوست 31, 2019


1) حرکت در سربالایی ها:
در سربالایی ها حالت بدن باید کمی تغییر پیدا کند :

-بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

-با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

-در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.



-از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید .

برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود .

پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید


2) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .

نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .

دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا 1)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . 2) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .

3) ترمز گرفتن :

با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .

تمرین :

نحوه استفاده با هر دو ترمز - ترمز به فرم ABS - ترمز قبل از پیچ و حرکت - عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها

4) پرش و عبور از موانع کوتاه :

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.

بهترین حالت دید عمومی حدود 10 متر و دید چرخ جلو 2 متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :

- اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی

- اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات

- داشتن تجربه کافی

- حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند

فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .

توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .

5) دور زدن :

در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :

در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم - در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت - اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
-پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .

زمین خوردن :

زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار ممکن برسانید.

1)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )

2)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .

3)پس گرفتن شک اولیه با روش 2 در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.

4) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و...)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !

مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و...قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .

در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.

با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره 6 ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا 6 ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم .

 

منبع:سایت فدراسیون دوچرخه سواری