باشگاه شیرازجوان
اولین و قدیمی ترین باشگاه رسمی کوهنوردی در جنوب کشور

خبرنامه

جهت عضویت درخبرنامه و اطلاع از خبرهای سایت ایمیل خود را وارد نمایید.

جمعه, جون 05, 2020

پیمایش تنگه مروارید تا مارگون - پنجشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۹

 

سرپرست و گزاشگر: شاهپور امرالهی

با سپاس از اساتید و همنوردان همراه:

 

 آقایان 

عزیزاله زره پوش(جانشین سرپرست)

پیمان صادقی(مسئول فنی)

مهدی اسماعیلی(عکاس)

عباس جلالی(همیار مسئول فنی)

ابراهیم زارعی(همیار سرپرست)

علی طیبی(گروه دار)

حمید بنائیون(همیار سرپرست)

نبی اله فهندژ(همنورد)

علی گودرزی(همنورد)

قربانعلی کرمی(همنورد)

 

بانوان   

شراره شعبانی(جانشین سرپرست بانوان)

زهرا ابوالحسنی(سرپرست بانوان و امور مالی و پشتیبانی)

زهرامحمدی زاده(مسئول فنی بانوان)

فرزانه زارع(همیار مسئول فنی بانوان)

مهشید احمدی(همنورد)

رویا مختاریان(همیار سرپرست)

سارا اسماعیلی(محیط زیست)

هاجر اوجی(امدادگر)

افسانه فلاح(همنورد)

 

ساعت حرکت: ۴:۴۵

مسیر صعود: تنگ مروارید - سپیدان، کمهر

 

ساعت پایان: ۱۸:۳۰

مسیر فرود: آبشار مارگون

مدت کل برنامه: ۱۳ ساعت و ۴۵ دقیقه

مدت زمان فعالیت: ۱۰ ساعت و ۵۰ دقیقه

 

تعداد حاضرین: ۲۰ تن

بانوان: ۹ تن

آقایان: ۱۱ تن

 

مجموع گام ها: ۳۳۷۰۰ گام

تعداد گام های صعود: ۱۵۴۰۰ گام تا سیب خلج

تعداد گام های فرود: ۱۸۳۰۰ گام از سیب خلج تا مارگون

 

میزان مسافت طی شده: ۲۱.۳ کیلومتر

میزان مسافت صعود: ۱۰.۳ کیلومتر

میزان مسافت فرود: ۱۱ کیلومتر

بیشترین سرعت: ۶.۵ کیلومتر

میانگین سرعت: ۳ کیلومتر

 

ارتفاع نقطه شروع: ۲۴۳۳ متر(ابتدای تنگ مروارید)

پایین ترین سطح پیمایش: ۲۱۳۷ متر(مارگون)

بالاترین ترین سطح پیمایش: ۳۰۰۰ متر(ارتفاعات تنگ مروارید)

 

بیشترین شیب طی شده: ۶۸.۹ درصد

بیشترین سراشیبی طی شده: ۶۳.۱- درصد

میانگین شیب طی شده: ۱۴.۲ درصد

میانگین سراشیبی طی شده: ۹.۹- درصد

 

ملزومات :

♦طناب انفرادی و کارابین

♦کمک های اولیه

♦آب ۳ لیتر

 ♦هدلایت

♦جفت باتون (باتوم)

♦عینک آفتابی

♦کلاه آفتابگیر

♦ماسک الزامی

♦کرم ضد آفتاب

♦کارت بیمه و شناسایی

♦پلاستیک جهت جمع آوری زباله

 ♦میوه و تنقلات 

♦ صبحانه و نهار

♦پوشاک مناسب فصل به همراه  بادگیر  

  

میزان کالری مصرفی: حدود ۳۰۰۰ کالری 

دمای هوا بین ۱۶ تا ۲۵ درجه سانتیگراد بود و وزش باد حدود ۴ کیلومتر در ساعت.  

وضعیت آنتن دهی: تنگ مروارید آنتن وجود نداشت. سیب خلج ایرانسل بصورت ضعیف و همراه اول عدم آنتن دهی و مسیر سیب خلج تا مارگون بدون دسترسی به آنتن بود. اینترنت در تمامی طول مسیر سرویس دهی نداشت.

پوشش گیاهی مشاهده شده: ارس، بادام کوهی، زالزالک، کنگر، خارشتر، درخت شن، جاشیر حیوانی، سیب وحشی،... 

پوشش جانوری مشاهده شده: عقاب، شاهین،...

نکته زیست محیطی: بنظر میرسد حضور عشایر و چرای دام تاثیر منفی بر پوشش گیاهی و جانوری منطقه دارد.

 

گزارش برنامه:

مسیر تنگ مروارید به مارگون حدود ۱۰ سال پیش توسط تیمی از باشگاه شیرازجوان و به سرپرستی استاد نادر کرمی برای اولین بار در قالب یه برنامه یک و نیم روزه اجرا گردید که بنده نیز افتخار همراهی ایشان را داشتم.

 این مسیر بسیار بکر، زیبا و پر چالش در ذهن من بعنوان یکی از پیمایش های لذت بخش جاودانه شده بود تا امسال شرایط برای اجرای آن مهیا گشت. از اینرو از چند روز قبل از اجرای برنامه با همفکری استاد کرمی عزیز مسیر پیمایش را با هم مرور کردیم و بر اساس نقشه های موجود و ابزاری چون گوگل مپ و گوگل ارث مسیر جدیدی طراحی نمودیم تا بتوانیم مسیر بهینه تری نسبت به مسیر ۱۰ سال پیش طراحی نماییم. پس از آماده سازی فایل ترک مسیر و بارگذاری آن بر روی جی پی اس، آماده اجرای برنامه گردیدیم.

تصمیم بر این شد که این مسیر طولانی در قالب یک برنامه یک روزه انجام شود. همین امر باعث شد تا در انتخاب نفرات و زمانبندی دقت لازم در نظر گرفته شود. پس از انجام تیم بندی و تقسیم وظایف پنجشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۹ راس ساعت ۴.۴۵ دقیقه با یک دستگاه مینی بوس بنز که از قبل مهیا شده بود به سمت شهرستان سپیدان، منطقه کمهر، تنگ مروارید به راه افتادیم. از دوستان خواسته شد تا با رعایت پرتکل های بهداشتی جهت ایمنی در برابر ویروس کرونا از ماسک استفاده نمایند و تعداد دوستان در مینی بوس کمتر از ظرفیت یعنی ۱۴ نفر در نظر گرفته شد. مابقی دوستان با استفاده از دو خودرو شخصی و همزمان با ما به سمت منطقه حرکت نمودند. 

ساعت ۷ به پیست پولادکف رسیدیم. بعلت یکی نبودن مسیر صعود و فرود، خودروهای شخصی را شکرک پارک نمودیم و با مینی بوس بسمت تنگه ادامه مسیر دادیم. ساعت ۷.۲۰ دقیقه پس از پیاده شدن اول تنگه و آماده شدن صعود خود را آغاز نمودیم.

  

دره بسیار سرسبز بود و رودخانه ایی که از آب چشمه های بالادست تغذیه میشد در کف تنگه جاری بود. مسیر پاکوب به موازات شمال رودخانه ما را به بالای تنگه هدایت می نمود. تیم بسیار منظم به سمت محل استراحت اول حرکت نمود. منطقه ایی که به واسطه وجود چند درخت سیب وحشی و محل مناسب کمپ همیشه پذیرای طبیعتگردان می باشد.

پس از یک ساعت پیمایش به منطقه مذکور رسیدیم و ۳۰ دقیقه استراحت برای همنوردان جهت صرف صبحانه در نظر گرفته شد. (گفتنی است که باشگاه شیراز جوان سالها پیش در همین منطقه مسیر سنگنوردی باز نموده که هنوز هم پابرجاست.)

  

 در این بین برای انتخاب مسیر صعود به خط الراس شمالی تنگه که مرتفع ترین نقطه پیمایش نیز می باشد، باتفاق استاد زره پوش و جناب مهندس صادقی راهی انتهای تنگه شدیم. 

باید توجه نمود که صعود رشته کوه شمالی تنگه به سبب وجود دیواره و ریزال های متعدد، پرچالش و خطرناک هست که حتما برای صعود باید امن ترین نقطه انتخاب شود. پس از بررسی، با اتفاق نظر، کوتاهترین و راحترین نقطه برای صعود شناسایی و انتخاب شد. به محل کمپ برگشته و پس از آماده شدن تیم حدود ساعت ۹ به محل صعود بازگشتیم. 

  

مسیر ریزالی بود و شیبی بین ۲۰ تا ۴۵ درصد داشت که همین امر، صعود را سخت می‌نمود. پس از حدود ۴۵ دقیقه پیمایش مسیر سخت به خط الراس رسیدیم و بسمت منطقه سیب خلج و در امتداد جهت شمال شرقی ادامه مسیر دادیم. در سمت شرق قله های قلات گرد و برم فیروز و در سمت غرب رشته کوه دنا و بویژه قله پازن پیر خودنمایی میکردند‌. 

  

این نکته قابل ذکر است که این مسیر از قله برم فیروز هم قابل پیمایش هست که در همان سالهای قبل پس از پیماش اول ما، توسط تیمی دیگر از باشگاه شیرازجوان و سرپرستی استاد زره پوش اجرا گردیده بود. بعد از رسیدن به خط الراس به سبب صخره ایی بودن یال پیش رو، مسیر را بسمت شرق ادامه دادیم و از طریق دره ایی زیبا به پایین یال رسیدیم. در ابتدای دره چندین چادر عشایر هم وجود داشت.

  

پس از لختی استراحت در پایین دره یاد شده، باز مسیر را به سمت شمال شرف ادامه دادیم تا بر روی یال منتهی به سیب خلج قرار گرفتیم. منطقه سیب خلج بعلت چشمه های فراوان و هوای بسیار مطبوع همیشه مورد توجه عشایر و زنبورداران می باشد. از همین رو در طول مسیر بارها به محل اسکان عشایر و کندوهای زنبور برخوردیم و از اهالی منطقه در مورد درستی مسیر کسب اطلاع میکردیم.

  

بلاخره حدود ساعت ۱۳.۳۰ دقیقه به سیب خلج رسیدیم. هنوز درختان پرطروات و دشت سرسبز و چشمه ها پر آب بود. پس از گرفتن عکس دسته جمعی، یک ساعت جهت استراحت و صرف ناهار در نظر گرفته شد. 

پس از پایان استراحت از مسیر جاده خاکی که بسمت شمال کشیده شده بود ادامه مسیر دادیم تا به دوراهی رسیدیم که تابلوی سازمان محیط زیست بر سر آن قرار داشت. برای دستیابی به مارگون مسیر شمالی را ادامه دادیم و پس از عبور از گردنه و یک زیگزاگ به ابتدای دره ایی رسیدیم که جاده اصلی ادامه می یافت اما مسیر دره مارگون به سمت غرب جدا میشد. مسیر را که جاده ماشین رو بود اما کم رنگتر از مسیر اصلی در پیش گرفتیم.

  

از این نقطه تا مارگون ۲ ساعت و ۳۰ دقیقه مسافت زمانی بود که پیمایش آن در دره ایی سرسبز و پر از چشمه بود. هر چه پیش میرفتیم دره سرسبزتر و رودخانه پرآب تر میشد و این پاکوب به موازات رودخانه به سمت غرب ادامه می یافت.

  

سرانجام پس از حدود ۲۱ کیلومتر پیمایش مسیری فوق العاده ساعت ۱۸ با گذر از باغات سرسبز مارگون به رودخانه و آبشار مارگون رسیدیم و بعد از ۳۰ دقیقه استراحت در کنار رودخانه بسمت مینی بوس و شیراز حرکت نمودیم.

  

پیمایش این مسیر یکی از زیباترین برنامه هایی است که در طول سالهای کوهنوردی خودم تجربه کرده ام. این سرزمین سرشار از این مسیرهای بینظیر است که متاسفانه تب رقابت و به بیراهه رفتن کوهنوردی طی سالهای اخیر باعث شده انجام چنین برنامه های اکتشافی، پژوهشی در سایه صعود قله های تکراری و شاخص و یا قلل برون مرزی کم ارزش قرار گیرد. 

  

در باشگاه شیرازجوان با توجه به پژوهش محور بودن برنامه ها و با پتانسیل بالای اعضای آن همواره سعی بر اجرای چنین برنامه های اکتشافی بوده تا گوشه ایی از این سرزمین پر برکت را پیمایش و پژوهش و ثبت نماید. تمام مختصات های جغرافیایی این برنامه در آرشیو باشگاه محفوظ است تا در مواقع لزوم در اختیار نهادهای مرتبط قرار گیرد. در ضمن بعلت وجود پستی و بلندی های متعدد، پیمایش مسیر بدون راهنما و یا ترک مسیر خطر گمشدن را برای کوهنوردان در پی دارد.

 

گزارش: شاهپور امرالهی

کارگروه کوهنوردی باشگاه شیرازجوان

 

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

با آغاز باران و سفید پوش شدن کوه ها تقریبا کوهنوردی وارد شرایط زمستانی می شود. در این شرایط که سرمای محیط،کوتاهی روزها، کوله های سنگینتر، مسیر های گنگ تر ، ریزش بهمن و …از مشخصه های آن است باید بیش از هر زمان دیگری احتیاط نموده و مواردی را در نظر داشت:

همراه داشتن پوشاک کافی و مناسب فصل.

آگاهی یافتن از وضعیت آب و هوایی کوهستان، قبل از صعود به ارتفاعات.

حساس بودن و توجه به روند تغییرات سریع یا آهسته؛ در وضعیت آب و هوای کوهستان.

آگاه کردن خانواده، نزدیکان یا دوستان؛ از جزییات زمانی و مکانی صعود و برگشت.

استفاده از مسیرهای مشخص و پاکوب شده؛ جهت صعود و فرود.

زمان بندی مناسب جهت به پایان رساندن برنامه؛ قبل از تاریکی هوا (بهترین زمان اقدام به بازگشت: ساعت ۱۴ ).

به همراه داشتن وسایل ضروری کوهستان، شامل: داروهای شخصی، آب و مواد غذایی کافی، فلاسک آب جوش، وعده غذایی اضافه، کیسه زباله انفرادی، چراغ پیشانی و باتری اضافه، سـوت، آینه، قطب نما، نقشه منطقه ای کوهستان، کیف کمک های اولیه، چاقو، کبریت، کارت شناسایی، کیت بقاء و تلفن همراه.

اشراف داشتن بر منطقه صعود؛ از لحاظ مسیرها و نقاط خطرناک (پرتگاه ها، مناطق بهمن خیز، مناطق با احتمال ریزش سنگ …).

خودداری از صعود انفرادی، همراه بودن با گروه و افراد مجرب.

پرهیز از اجرای برنامه هایی که فراتر از سطح توانایی جسمی، فنی و روحی است.

خودداری از رفتن به ارتفاعات؛ تا ۷۲ ساعت پس از بارش برف (به لحاظ احتمال ریزش بهمن).

استفاده از لباس هایی با رنگ های واضح (قرمز، زرد و فسفری).

توجه به علائم هشدار دهنده، تابلوهای راهنمای مسیر، هشدارهای افراد مجرب، امدادگران و افرادی که از ارتفاع بر می گردند.

فراگیری آموزش های کوه نوردی در مراجع ذیصلاح (موسسه های کوه نوردی و باشگاه ها).

همراه داشتن شماره تماس نزدیک ترین ارگان های امداد رسان منطقه (اورژانس، هلال احمر و نیروی انتظامی).

با سپاس

کارگروه فنی تخصصی باشگاه ورزشی شیراز جوان

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

این یکی از مفید ترین ابزارهایی هست که شما می تونید بصورت رایگان داشته باشید.

 

کجا میشه اون رو پیدا کرد:

می تونید برید به یه مغازه پنچرگیری یا تعویض لاستیک و از مغازه دار بخواید که تیوب های فرسوده اش رو به شما بده.

اگر مغازه دار از دادن تیوب به شما خودداری کرد، با پرداخت مبلغ کمی میتونید تیوب ها رو بخرید. همچنین از تیوب دوچرخه ها هم غافل نشید. اونا میتونن برای استفاده تو کارای کوچیگ تر به کارتون بیان.

 

تهیه:

تویوب ها رو با قیچی بصورت عرضی برش بدید و حلقه حلقه کنید، بعد از اون هم با آب بشوییدشون.

موارد استفاده:

زمانی که غواصی می کنید می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن لوله ها استفاده کنید، برای امنیت فلاش و منبع نورتون هم می تونید از اونا استفاده کنید، همچنین می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن آچار و نصب اون دور پا یا دستتون استفاده کنید، از جمله کارایی دیگه که میشه با این ابزر انجام داد برای نگه داشتن دم پای شلوارتون روی چکمه ها، ، درست کردن یه ظرف نیمه خشک برای نگهداری کاربیدها و...هست. این دیگه به خلاقیت خودتون بر می گرده که دیگه چه کارایی با این ابزار انجام بدید.

مترجم: شاهپور امرالهی

منبع: crazycaver

 

 

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

نکات کلیدی در صخره نوردی

صخره نوردان مبتدی و ماهر می توانند با استفاده از این نکات عملکرد خود را بهبود بخشیده و هر بیننده ای را تحت تاثیر قرار دهند.

1- در هنگام صعود خودتان را روی یک نردبان فرض کنید. با آرامش برروی پله حرکت کنید و پله بعدی را بگیرید و این حرکت را پله به پله تکرار کنید.

2- از نگه داشتن خود و انداختن وزن برروی دست ها خودداری کنید. چون این امر سبب می شود که بازوهای شما به سرعت خسته شده و نتوانید از آنها استفاده کنید.

3- از پاهایتان مثل دست هایتان استفاده کنید.

4- به پاهای خود اعتماد کنید. شما می توانید تمام طول روز را روی پاهای خود بایستید اما نمی توانید تمام طول روز را بر روی بازوهایتان آویزان باشید. اغلب مردم اول بر روی بازوهایشان آویزان میشوند و سپس سقوط می کنند. غولهای سنگنوردی معمولا به راحتی با استفاده از پاهایشان بر روی لبه ها قرار میگیرند.

5- به حمایتچی خود اعتماد کنید و فقط به صعود فکر کنید. اگر به حمایتچی خودتان اعتماد ندارید به دنبال یک حمایتچی مطمئن بگردید.

6- همیشه تمرکز خود را بر روی گیره های در دسترس بگذارید. گاهی اوقات شما می توانید با استفاده از یک گیره متوسط به یک گیره بهتر و ایمن تر برسید.

7- صعود همیشه از پایین به بالاست، نه از بالا به پایین. البته، اگر شما می توانید بالای مسیر را ببینید، بررسی کنید که آیا به الگوی کاری خاصی برای حرکت در قسمتهای بالاتر احتیاج است، به هر حال در هنگام صعود تمام حواس خود را بر روی بالا رفتن از قسمت های پایین متمرکز کنید.

8- برای صعود از یک شکل خاص، باسن شما باید در میانه آن شکل قرار داشته باشد. بیاد داشته باشید همیشه اسکلت بدن بار بیشتری را نسبت به ماهیچه های شما می تواند تحمل کند. اگر پاشنه پای شما بیش از حد در نقطه ای پایین تر از شما قرار گیرد متوجه می شوید که پای شما مانند چرخ خیاطی شروع به لرزیدن می کند. این اتفاق معمولا زیاد رخ می دهد. برای رفع این مشکل کافی است که شما به سادگی وزن بیشتری را بر روی انگشتان پاهای خود بیاندازید.

9- ترس از ارتفاع، طبیعی است. سنگنوردی برای غلبه بر همین ترس هست. زمان، مشکل ترس از ارتفاع را درمان می کند. اما یک ترفند خوب این است که همیشه به پاهای خود نگاه کنید و برای انجام این کار سعی کنید که پاهای خود را در موقعیت مناسبی قرار دهید.

10- عجله نکنید. سعی کنید مانند یک گربه صعود کنید: آرام، آگاهانه و دقیق. نحوه حرکت را از قبل تصور کنید و سپس آن را اجرا کنید. برای صعود از تمام اندام خود استفاده کنید نه فقط دست ها و پاها. قبل از صعود زمان زیادی در اختیار دارید، پس، از آن استفاده کنید. سعی کنید که حرکات خود را بسیار روان انجام دهید.

ترجمه: شاهپور امرالهی

منبع: http://outdoorswithdave.com/climbing/climbing-tips

 

 

 

شنبه, آگوست 31, 2019


1) حرکت در سربالایی ها:
در سربالایی ها حالت بدن باید کمی تغییر پیدا کند :

-بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

-با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

-در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.



-از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید .

برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود .

پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید


2) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .

نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .

دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا 1)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . 2) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .

3) ترمز گرفتن :

با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .

تمرین :

نحوه استفاده با هر دو ترمز - ترمز به فرم ABS - ترمز قبل از پیچ و حرکت - عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها

4) پرش و عبور از موانع کوتاه :

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.

بهترین حالت دید عمومی حدود 10 متر و دید چرخ جلو 2 متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :

- اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی

- اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات

- داشتن تجربه کافی

- حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند

فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .

توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .

5) دور زدن :

در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :

در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم - در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت - اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
-پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .

زمین خوردن :

زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار ممکن برسانید.

1)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )

2)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .

3)پس گرفتن شک اولیه با روش 2 در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.

4) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و...)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !

مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و...قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .

در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.

با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره 6 ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا 6 ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم .

 

منبع:سایت فدراسیون دوچرخه سواری