باشگاه شیرازجوان
اولین و قدیمی ترین باشگاه رسمی کوهنوردی در جنوب کشور

لطفا جهت نامنویسی اولیه باشگاه شیرازجوان اطلاعات خود را از طریق لینک زیر ارسال نمایید تا دراولین فرصت با شما تماس حاصل نماییم.

چهارشنبه, سبتامبر 08, 2021

بنام حق

 ن

ای کــوه سترگِ برف بـــر دوش       ای قلــــــۀ رازدار خامـــــــــوش

در دشت، روانـــه جوی از تــــو       دارد خـــــــزر آبـــــروی از تــــــو

همســـــاز نـــوای آبشـــــــارت       بــــا زمزمه هــای جویبــــــــارت

گیـــرد چو هـــراز، راه هامـــون       بـــا نغمـــۀ شـــور یــا همایـــون

تحریر لطیف بـی کران اســــت       آرامش جـان خستگان اســــت

انبـــــوه درخـت بیشـــــه زاران       پیغــام تـــــو را بـــه روزگـــــاران

در گوش مسافران هستـــــی       خوانند که هان، مرو به پستـــی

از رعد و تگـــرگ و باد و بـــاران       گستاخــی بــــی امان توفــــان

هیچت نبود هراس و تمکیــــن       دل زنده در این جهـان چرکیــــن

تندیــــس شگفـت روزگـــــاری       بــــر شـانۀ خــــاک، استــــواری

          گسسته مباد مهر و پیونــــد       هان ای شرف وطن، دمـــاونــــد           

 

شرکت کنندگان :

 

نیما شعبانی (سرپرست و مربی و گزارشگر)

بابک ایزدی (جانشین سرپرست و گروهدار فرود)

امین ستایش (مدیر فنی و گزارشگر تصویری و گروهدار صعود و مسئول محیط زیست)

شیوا کشاورز (پزشک)

 

تعداد همنوردان: 4 تن

تعداد بانوان: 1 تن

تعداد آقایان: 3 تن

استان : مازندران

منطقه : پلور

ارتفاع قله: 5671 متر

ارتفاع شروع برنامه (گوسفند سرا) : ۳۰۰۰ متر

ارتفاع صعود شده : ۲۶۱۰ متر

ارتفاع بارگاه سوم: ۴٢٠٠ متر

ارتفاع آبشار یخی : ۵۱۰۰ متر

 

بهترين تاريخ صعود به دماوند از جبهه جنوبي

صعود به قله دماوند از جبهه جنوبي یکی از راه های رسیدن به این قله می باشد، بهترین زمان از اول مرداد ماه تا آخر مرداد مي باشد در تاريخ هاي نزديک به نيمه هاي مرداد ماه شلوغ ترين فصل قله دماوند از جبهه جنوبي مي باشد، در اين زمان به علت کم شدن سرماي هوا و کمتر شدن بادهاي اطراف قله کوهنوردان بيشتري طالب فتح اين قله مي شوند البته نا گفته نماند که در همين مرداد ماه احتمال بارش برف و کولاک هاي شديد در نزديکي پناهگاه بارگاه سوم بسيار زياد است.

نکته: در زمان صعود از جبهه جنوبي قاطر هاي باربر در اول مسير پیمایش که گوسفند سرا نام دارد، وجود دارند که کوله پشتي هاي شما را با مبلغي حدود حداقل ۲۰۰ هزار تومان تا بارگاه سوم حمل ميکنند، در زمان شروع صعود احتمال زياد هوا آفتابي و بسيار مناسب مي باشد اما اشتباه نکنيد و تمام خوراک و پانچو و لباس هايتان را براي حمل به باربر ها نسپاريد زيرا تا بارگاه سوم حدود ۵ ساعت راه مي باشد و امکان خراب شدن هوا و بارش وجود دارد، حتما لباس گرم و پانچو را در اين مسير هر چند آفتابي و زيبا تا بارگاه سوم به همراه داشته باشيد.

 

بهترين ساعت صعود

دماوند از جبهه جنوبي به تهران و مازندارن بسیار نزدیک می باشد اگر ساکن تهران هستيد ساعت ۴ به سمت رودهن و از آنجا جاده هراز و سپس شهرستان رينه حرکت کنيد به ساختمان فدراسيون کوهنوردي که رسيدين وارد پارکينگ بشويد و ماشين خود را پارک کنيد.

ورودي پارکينگ مبلغي حدود ۱۰ هزار تومان مي باشد.

در جلوي درب اين ساختمان نيسان وانت ها و پاترول هايي وجود دارد که با مبلغي حدود به نفري 80 هزار تومان شما را به گوسفند سرا که محل شروع کوهپيمايي دماوند مي باشد مي رساند، طول مسير از فدراسيون تا گوسفند سرا حدود ۳۰ تا ۴۰ دقيقه مي باشد. که مسيري خاکي و پر از دست انداز ميباشد.

نکته مهم: خريد خود را قبل از رسيدن به گوسفند سرا انجام دهيد زيرا در اين محل فقط يه دکه کوچک با قيمت هايي بالاتر از قيمت شهر وجود دارد که محصولاتي مثل چاي، اب و تنقلات دارد. در طول مسير هيچ چشمه اي تا بارگاه سوم وجود ندارد پس حتما آب کافي تا بارگاه سوم همراه خود داشته باشيد.

 

بارگاه سوم کجاست؟ 

اگر قصد صعود به دماوند از جبهه جنوبي رو داشته باشید به پناهگاهی می رسید که در اطراف آن محل هايي براي برپايي چادر وجود دارد اين پناه گاه بارگاه سوم نام دارد که  ظرفيتي حدود به ۵۰ نفر دارد که براي شب ماني داخل آن بايد از قبل با شماره هاي زير تماس حاصل کنيد و جايي براي خود رزرو کنيد، البته ما پيشنهاد نميکنيم که داخل اين پناهگاه شب ماني کنيد به دليل جمعيت بيش از اندازه داخل پناهگاه و سر و صداهاي افراد اين محل از آرامش کافي برخوردار نمي باشد.

ارتفاع بارگاه سوم از سطح دريا حدود به ۴۲۰۰ متر مي باشد در اين ارتفاع علائم ارتفاع زدگي نمايان خواهد شد در مقاله علائم ارتفاع زدگي مي توانيد تمامي اين موارد و نکات مهم و قابل توجه آن را مطالعه کنيد.

چشمه آبي پشت پناهگاه وجود دارد که مي توانيد از آن آب تازه براي خود برداريد.

سرويس بهداشتي در نزديکي پناهگاه وجود دارد. 

نکته: لطفا کيسه زباله بزرگ همراه خود داشته باشيد و تمام زباله هاي توليد شده را همراه خود با پايين کوهستان حمل کنيد، شرايط محيطي و بهداشتي بارگاه سوم بسيار نا مناسب مي باشد. 

نکته: لطفا در کنار و وسط باند فرود هلي کوپتر که در کنار بارگاه سوم وجود دارد چادر نزنيد زيرا اگر هلي کوپتر امداد براي نجات قصد فرود داشته باشد مساله بسيار خطرناک مي باشد زيرا هم روند امداد رساني به تعويق مي افتد و هم تمام چادر و لوازم شما با باد بسيار قوي توليد شده توسط پره هاي هلي کوپتر به اطراف پرتاب مي شود و شما را دچار خسارت خواهد کرد.

 

توصیف مسیر صعود- جبهه جنوبی:

 این مسیر از قدیمی ترین مسیرهای دست یابی به قلۀ کوه دماوند است. دسترسی به مسیر جنوبی صعود، از طریق پلور و رینه امکان پذیر است. در نیمه های جادۀ آسفالتی متصل کنندۀ این دو نقطه به یکدیگر، مسیری خاکی و ناهموار به سمت شمال وجود دارد که با تابلویی کوچک مشخص شده است. این مسیر به گوسفندسرا و مسجد صاحب الزمان واقع در ارتفاع 3000 متری منتهی شده که مبدا صعود به قلۀ دماوند از مسیر جنوبی است. پس از آن، مسیر به سمت بارگاه سوم در ارتفاع 4150 متری ادامه می یابد. برای حمل بار در این فاصله می توان از چهارپایان استفاده کرد. پس از بارگاه سوم و ادامۀ مسیر از سمت چپ آبشار یخی، به تپه گوگردی می رسیم که حاصل آخرین فعالیت های آتشفشان دماوند است. گاز گوگرد از حفره های متعدد سنگ های گوگردی پراکنده در این ناحیه متصاعد شده و سبب سوزش چشم و گلو می شود. ادامۀ مسیر در یک شیب نسبتا تند به قله ختم می شود.

میانگین زمان لازم برای طی کردن فاصلۀ بارگاه اول تا بارگاه سوم 4 ساعت و از بارگاه سوم تا قله 6 ساعت می باشد.

 

قرارگاه رینه: 

این بنا که به مکان چای خوری موسوم بود، بعد از شهریور سال 1320 به صورت متروکه باقی مانده بود و سپس به فدراسیون کوهنوردی واگذار شد. این مکان به همت فدراسیون کوهنوردی کشور در سال 1348 به عنوان پناهگاه بازسازی شد. ساختمان اصلی آن در سال 1366 ساخته شده که مکانی است برای مستقر شدن صعود کنندگان از جبهۀ جنوبی. این پناهگاه و استراحتگاه در جنوب خیابان اصلی شهر، در ارتفاع 2080 متری قرار دارد. این مکان نخستین نقطۀ صعود از جنوب یا جنوب شرقی کوه است و گنجایش 30 نفر را دارد

 

مسجد و گوسفندسرا:

دومین مکان برای صعود به کوه دماوند از جبهۀ جنوب، ساختمان مسجد صاحب الزمان است. این مکان در ارتفاع 3050 متری قرار دارد و در نزدیکی گوسفندسرایی واقع شده. این مکان گنجایش 50 نفر را دارد ودارای نمازخانه، سرویس و محل استراحت کوهنوردان می باشد. فشار هوا 610 میلی متر جیوه است. این مسجد در سال 1371 ساخته شده است.

 

بارگاه سوم: 

سومین پناهگاه در یال جنوبی دماوند، بارگاه سوم با ارتفاع 4150 متر است. بنای فلزی این پناهگاه در سال 1345 در ارتفاع 4150 متری ساخته شد که در زمان خود پناهگاهی مجهز به شمار می آمد. این پناهگاه به علت سقوط بهمن بزرگی در زمستان سال 1351 از بین رفت و دوباره یک سال پس از آن، یک بنای سنگی جایگزین آن شد.  گنجایش آن حداکثر برای 30 نفر است و در پیرامون آن مکان هایی برای چادر زدن وجود دارد. فشار هوا در بارگاه سوم 540 میلی متر جیوه است.

 

 

مجتمع کوهنوردی دماوند:

این پناهگاه 50 متر بالاتر از پناهگاه بارگاه سوم قرار دارد. کار ساخت این مجتمع از سال 1385 شروع شد و در 8 شهریور 1387 گشایش یافت. مساحت آن 460 مترمربع است و 200 نفر ظرفیت دارد. این بنا در ارتفاع 4200 متر ساخته شده است. امکانات آن  عبارت است از:

اتاق های کمک های اولیه، انبار کوله، انبار عمومی، غذاخوری، آشپزخانه، ظرفشویی کوهنوردان، اتاق مدیریت، اتاق خواب عمومی، اتاق خواب اختصاصی و سرویس بهداشتی عمومی.

 

بهترين زمان براي اتمام صعود

بهترين زمان براي شروع صعود از بارگاه سوم ساعت ۳ تا ۴ صبح مي باشد زيرا تا قله حدود ۶ ساعت راه مي باشد که ساعت رسيدن شما به قله حدود ۱۰ صبح مي باشد و زمان برگشت شما چيزي حدود به سه ساعت يعني از لحظه شروع صعود از بارگاه سوم تا برگشت شما به بارگاه حدود ۹ ساعت خواهد بود.

نکته: به علت آفتاب شديد که از ساعت ۷ صبح شروع و در ساعت ۱۲ ظهر به اوج خود مي رسد حتما عينک مخصوص کوهنوردي همراه داشته باشيد.

در مراحل پاياني صعود به منطقه اي ميرسيد به نام تپه گوگردي، خاک اين تپه تماما از گوگرد مي باشد و در صورت برخورد با چشمان شما سوزش شديد ايجاد مي کند در اين منطقه بوي بسيار بد و تندي وجود دارد که علت آن وجود گازهاي گوگردي مي باشد.

حتما همراه خود يک فلاکس آب جوش همراه داشته باشيد تا در صورت بالا رفتن سرماي هوا با نوشيدن يک ليوان چاي يا قهوه حالتان بهتر شود.

نکته: وجود اسپري اکسيژن شديدا توصيه مي شود شما ميتوانيد اين اسپري ها را با قيمتي حدود به ۲۰ هزار تومان از داروخانه ها تهيه کنيد.

حتما همراه خود خرما، بيسکوييت و يا سيب زميني آب پز همراه داشته باشيد تا بتوانيد قند و کربوهيدرات مورد نياز صعود را تامين کنيد.

در طول مسير صعود به قله از جبهه جنوبي تعداد نفرات صعود کننده در مرداد ماه بسيار زياد مي باشد اما اگر بار اول مي باشد که پا در اين مسير گذاشته ايد حتما به همراه تيم ها و باشگاه هاي صعود اين کار را انجام دهيد.

 

بررسی شرایط کلی

وضعيت آنتن دهي موبايل:

خطوط ايرانسل و همراه اول تا بارگاه سوم بسيار عالي آنتن دهي شده اند

خطوط همراه اول بر روي قله هم آنتن دهي دارند و از اينترنت خوبي هم برخوردار هستند

مي توانديد بر روي قله لايو هم بگذاريد

 

وضعيت آب:

هيچ چشمه آبي در طول مسير وجود ندارد و فقط در بارگاه سوم آب اشاميدني وجود دارد که از آب شدن برفچال ها میباشد.البته مغازه بارگاه سوم آب معدنی بزرگ را در این تاریخ به مبلغ 15 هزار تومان می فروخت.

 

مسير بازگشت:

مسير بازگشت دماوند از جبهه جنوبي بسيار طولاني به چشم مي آيد پس حتما براي براي مسير بازگشت نيز آب کافي و خرما همراه داشته باشيد در مسير بازگشت عجله نداشته باشيد تا آسيبي به زانو هايتان وارد نشود.

 

گواهي صعود:

براي دريافت گواهي صعود به قله دماوند از جبهه جنوبي حتما يک عکس تک نفره در بالاي قله بگيريد و براي دريافت گواهي به ساختمان فدراسيون، همانجايي که ماشين ها را پارک کرده ايد مراجعه کنيد، قيمت اين گواهي چيزي حدود به ۵۰ هزار تومان ميباشد.

 

محل شب مانی:

مسجد صاحب الزمان که در سال ۱۳۷۱ و در ارتفاع ۳۰۰۰ متری یال جنوبی ساخته شده‌است.

جان‌پناه بارگاه سوم (قدیم) که در سال ۱۳۴۶ و در ارتفاع ۴۲۰۰ جبهه جنوبی ساخته شده‌است. این پناهگاه به علت سقوط بهمن در زمستان سال ۱۳۵۱ از بین رفت و پس از یک سال، بنای سنگی جایگزین آن شد. در پیرامون آن مکان‌هایی برای چادر زدن آماده شده‌است.

پناهگاه بارگاه سوم (جدید) که در سال ۱۳۸۷ و حدود ۵۰ متر بالای جان‌پناه قدیم (بارگاه سوم) در یال جنوبی ساخته شده‌است. این پناهگاه شامل اتاق‌های کمک‌های اولیه، انبار کوله، انبار عمومی، غذاخوری، آشپزخانه، ظرفشویی کوهنوردان، اتاق مدیریت، اتاق خواب عمومی، اتاق خواب اختصاصی و سرویس بهداشتی عمومی است

به علاوه قرارگاه‌های کوهنوردی پلور در جبهه غربی و رینه در جبهه جنوبی تسهیلاتی مانند وسیله رفت‌وآمد تا پای صعود، امکان شب‌مانی و راهنمای کوهنوردی ارائه می‌دهد.

 

پوشش گیاهی:

سترن وحشی، قفقازی، رُز گردآلود، گز، علف بره، چمن آراراتی، چمن گندمی آسیای مرکزی، جاروی علفی بامی، علف قرمز، جو چمنزار، ملیکای بی زبانک، علف صورتی، چاودار هراتی، شبه یولاف شکننده، ریش سنبل، خشخاش طناز، شکرتیغال و شکرتیغال مشهدی، چون جاشیر، سریش و در جاهای مرطوب زبان طلا، پیرسنبل، قدومهٔ پرشاخه، جعفری فرنگی معطر، بادرنجبویهٔ دنایی، خاکشیر تلخ کوتوله، گل بی مرگ طلایی، پنجه برگ نقره گون و…. 

 

گوناگونی جانوری:

روباه ، شغال ،سگ ، گرگ ، خرس ،خرگوش ، قوچ ، میش و …

 

یخچالهای طبیعی اطراف قله دماوند:

الف- یخچال های شمالی و شمال شرقی اطراف قله دماوند:

–    یخچال سیوله (جبهه شمالی)

–    یخچال دوبی سل (جبهه شمالی)

–    یخچال اسپلیت (جبهه شمالی)

–    یخچال عروسکها (جبهه شمالی)

–    یخچال خورتاب سر (جبهه شمالی)

–    یخچال یخار (شمال شرقی)

 

ب- یخچالهای پراکنده و برفچالهای اطراف دماوند:

–    یخچال وزمین چال (شرقی)

–    یخچال سرداغ (بین یالهای غربی و جنوب شمال غربی)

–    یخچال غربی (بین یالهای شمال جنوب غربی و غربی)

–    یخچال کافر دره (بین یالهای جنوبی و جنوب شرقی)

–    یخچال آسپرین سر (بین یالهای جنوبی و جنوب جنوب غربی)

 

مسیرهای صعود:

۱- شمالی -یال دبی سل- مسیر صعود این جبهه از میان دو یخچال سیوله (سمت راست)و دوبی سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد. این مسیر دارای دو جانپناه در ارتفاع‌های 40۰۰ متر و ۴650 متر است.

۲- جنوبی - مسیر گوسفند سرا

۳- شرقی - یال ملارد

۴- غربی - یال سیمرغ

۵- شمال شرقی -تخت فریدون

۶- شمال غربی -یال داغ

۷- جنوب شرقی -یال ملاخوران

۸- جنوب غربی -یال معدن

۹- جنوب جنوب شرقی -یال وزمین چال

۱۰- شمال جنوب شرقی -یال ملارد

 ۱۱- جنوب شمال شرقی -یال یخار

۱۲- شمال شمال شرقی

۱۳- شمال شمال غربی

۱۴- جنوب شمال غربی -یال ورارو

۱۵- شمال جنوب غربی -یال چال چال

۱۶-جنوب جنوب غربی -یال آسپرین سر

 

 

گزارش:

طبق تقویم فصلی باشگاه شیراز جوان و پس از دوره دو ماهه آماده سازی و برگزاری چندین صعود کوتاه مدت تمرینی به منظور صعود به بام ایران ، قله دماوند (مسیر جنوبی) در تاریخ سه شنبه عازم تهران شدیم.از ترمینال جنوب با تاکسی ترمینال بسمت رینه حرکت کردیم که مبلغ 300 هزار تومان را از ما دریافت کرد.از آنجا نیز با یک دستگاه rangrovver  بسمت گوسفندسرا که نقطه آغاز پیمایش است، شدیم. هوا بسیار مطبوع و مناسب صعود بود.  و بارهایمان را جهت بردن تا بارگاه سوم به قاطرچی ها سپردیم.

پیمایش را ساعت 12:00 از محل حسینه آغاز کردیم. شیب ملایم مسیر پس از حدود یکساعت کم کم رو به افرایش گذاشت. عازم بارگاه سوم بودیم تا شبی را آنجا بگذارنیم و صبح پنج شنبه به قصد صعود به قله حرکت کنیم.

 در این هوای بسیار دلنشین گهگاهی عطر آویشن و گیاهان کوهی هنوز هم مسحور کننده بود.

نهایتا پس از حدود ۴ ساعت و نیم پیمایش، به بارگاه سوم دماوند در ارتفاع ۴۲۰۰ متری رسیدیم. محلی مناسب را برای چادر زدن انتخاب کردیم و باقی روز را به استراحت و هم هوایی گذراندیم. کم کم زیر پایمان از ابر پوشیده شد و منظره بی نظیری را  به تصویر کشید.

با اطلاع از وضعیت مساعد هوا در روز بعد، ساعت 2:30 صبح از خواب برخواستیم و کوله ای را که از دیروز آماده کرده بودیم به دوش کشیده و  ساعت 3:20 در ابتدای پاکوب صعود حاضر بودیم. تجهیزات زمستانی  همراه خود داشتیم که خاطرمان را برای مواجهه با طوفان و برف جمع می کرد.

شیب تند زیر آبشار یخی را به سمت بالا ادامه دادیم. هوا بصورت قابل توجهی سردتر شد. ساعت حدود ۶ بود که تشعشع های خورشید کم کم به چشم میخورد و  ما همچنان در سرمای ابتدای صبح صعود را ادامه می دادیم.

ساعت حدود 8:20 صبح به آبشار یخی رسیده بودیم. حالا در ارتفاع ۵۰۰۰ متر بودیم.تقریبا می توان گفت صف تشکیل شده از کوهنوردان از بارگاه سوم تا آبشار یخی که قصد صعود قله را داشتند ممتد بود.

پاکوپ پشت یال را انتخاب کردیم تا از شر بادهای غربی در امان باشیم. گهگاهی از تراکم ابرها کاسته می شد و پرتوهای خورشید از لابه لای ابرها به ما می رسید و به صعود دلگرم تر می شدیم. ارتفاع ۵۲۰۰ متر بود وضعیت هوا بسیار بهتر شده بود. خبری از سرما و یخبندان چند ساعت پیش نبود و ما به صعود امیدوارتر بودیم.

ساعت حدود 10:20 تپه گوگردی را پشت سر گذاشته ایم و چیزی تا قله نمانده بود. کوهنوردانی که از بالا می آمدند همه صعود کرده اند. خنده بر لب و جملات دلگرم کننده بر زبان دارند. ارتفاع حدود ۵۵۰۰ است کم کم بخارات کوگردی به مشام می رسد. در برخی مناطق از حفره های کوچکی روی زمین گاز گوگرد بیرون می زند و در فضا می پیچد. گاز گوگرد، باد شدید و ارتفاعات بالا تنفس را بسیار دشوار کرده است. یاس به دل راه نمی دهیم و ادامه مسیر را پیش می گیریم. از کنار دهانه گوگردی بزرگ عبور می کنیم. بادی که از پشت سر می وزد ما را از آن مصون نگه می دارد. صدای تنوره آتشفشانی می آید اما گوگرد زیاد آزاردهنده نیست.

ساعت 11:30 است روز پنج شنبه ما بر بام وطن ایستاده ایم. ارتفاع ۵۶۷۱ متری از سطح دریا. شور و شعف وصف ناشدنی ست.

به سرعت چند عکس یادگاری می گیریم و عزم برگشت می کنیم. باد در کاسه آتشفشان می پیچد، گاز گوگرد را همه جا پراکنده می کند و گلو و چشم ها را می سوزاند. بیشتر از این نمی توان روی قله ایستاد!

مسیر شن اسکی را پیش می گیریم و  سریع تر ارتفاع کم می کنیم. پایین دست ابرها کنار رفته اند و منظره دیدنی است.

آبشار زیبای یخی از باز هم نمایان شد و خودنمایی می کند. کمی پایین تر جانپناه هم دیده می شود.

حدود ساعت 3 عصر است که به بارگاه سوم می رسیم. صرف نهار، اندکی استراحت و خوابی شیرین. 

روز جمعه حدود ساعت ۷ عزم بازگشت به پلور را داریم. حدود دو ساعت و نیم بعد به حسینه صاحب الزمان رسیده ایم و توسط خودروها به پارکینگ رینه منتقل شده و از آنجا با یک دستگاه نیسان به پلور رفتیم.

نکته : لازم به ذکر است تمامی زباله های بوجود آمده توسط تیم در این چند روز کاملا جمع آوری شده و بهمراه خود پایین آوردیم تا سهم کوچکی در زیبایی بارگاه سوم داشته باشیم.لطفا شما نیز زباله های خود را به امید اینکه خودشان پایین بیایند در کوه رها نکنید.

پس از یک صعود دلچسب زمان آن فرا رسیده تا جشن کوچکی برای خودمان برپا کنیم.به کبابی کریم در پلور رفته و دیزی های خوشمزه اش را امتحان کردیم.

در آخر با تاکسی ماکسیم از پلور به ترمینال جنوب رقتیم و با اتوبوس به شیراز قشنگمان بازگشتیم.

 

کارگروه باشگاه فرهنگی و ورزشی شیراز جوان

چهارشنبه, سبتامبر 08, 2021

بنام حق

 ن

ای کــوه سترگِ برف بـــر دوش       ای قلــــــۀ رازدار خامـــــــــوش

در دشت، روانـــه جوی از تــــو       دارد خـــــــزر آبـــــروی از تــــــو

همســـــاز نـــوای آبشـــــــارت       بــــا زمزمه هــای جویبــــــــارت

گیـــرد چو هـــراز، راه هامـــون       بـــا نغمـــۀ شـــور یــا همایـــون

تحریر لطیف بـی کران اســــت       آرامش جـان خستگان اســــت

انبـــــوه درخـت بیشـــــه زاران       پیغــام تـــــو را بـــه روزگـــــاران

در گوش مسافران هستـــــی       خوانند که هان، مرو به پستـــی

از رعد و تگـــرگ و باد و بـــاران       گستاخــی بــــی امان توفــــان

هیچت نبود هراس و تمکیــــن       دل زنده در این جهـان چرکیــــن

تندیــــس شگفـت روزگـــــاری       بــــر شـانۀ خــــاک، استــــواری

          گسسته مباد مهر و پیونــــد       هان ای شرف وطن، دمـــاونــــد           

 

شرکت کنندگان :

 

نیما شعبانی (سرپرست و مربی و گزارشگر)

بابک ایزدی (جانشین سرپرست و گروهدار فرود)

امین ستایش (مدیر فنی و گزارشگر تصویری و گروهدار صعود و مسئول محیط زیست)

شیوا کشاورز (پزشک)

 

تعداد همنوردان: 4 تن

تعداد بانوان: 1 تن

تعداد آقایان: 3 تن

استان : مازندران

منطقه : پلور

ارتفاع قله: 5671 متر

ارتفاع شروع برنامه (گوسفند سرا) : ۳۰۰۰ متر

ارتفاع صعود شده : ۲۶۱۰ متر

ارتفاع بارگاه سوم: ۴٢٠٠ متر

ارتفاع آبشار یخی : ۵۱۰۰ متر

 

بهترين تاريخ صعود به دماوند از جبهه جنوبي

صعود به قله دماوند از جبهه جنوبي یکی از راه های رسیدن به این قله می باشد، بهترین زمان از اول مرداد ماه تا آخر مرداد مي باشد در تاريخ هاي نزديک به نيمه هاي مرداد ماه شلوغ ترين فصل قله دماوند از جبهه جنوبي مي باشد، در اين زمان به علت کم شدن سرماي هوا و کمتر شدن بادهاي اطراف قله کوهنوردان بيشتري طالب فتح اين قله مي شوند البته نا گفته نماند که در همين مرداد ماه احتمال بارش برف و کولاک هاي شديد در نزديکي پناهگاه بارگاه سوم بسيار زياد است.

نکته: در زمان صعود از جبهه جنوبي قاطر هاي باربر در اول مسير پیمایش که گوسفند سرا نام دارد، وجود دارند که کوله پشتي هاي شما را با مبلغي حدود حداقل ۲۰۰ هزار تومان تا بارگاه سوم حمل ميکنند، در زمان شروع صعود احتمال زياد هوا آفتابي و بسيار مناسب مي باشد اما اشتباه نکنيد و تمام خوراک و پانچو و لباس هايتان را براي حمل به باربر ها نسپاريد زيرا تا بارگاه سوم حدود ۵ ساعت راه مي باشد و امکان خراب شدن هوا و بارش وجود دارد، حتما لباس گرم و پانچو را در اين مسير هر چند آفتابي و زيبا تا بارگاه سوم به همراه داشته باشيد.

 

بهترين ساعت صعود

دماوند از جبهه جنوبي به تهران و مازندارن بسیار نزدیک می باشد اگر ساکن تهران هستيد ساعت ۴ به سمت رودهن و از آنجا جاده هراز و سپس شهرستان رينه حرکت کنيد به ساختمان فدراسيون کوهنوردي که رسيدين وارد پارکينگ بشويد و ماشين خود را پارک کنيد.

ورودي پارکينگ مبلغي حدود ۱۰ هزار تومان مي باشد.

در جلوي درب اين ساختمان نيسان وانت ها و پاترول هايي وجود دارد که با مبلغي حدود به نفري 80 هزار تومان شما را به گوسفند سرا که محل شروع کوهپيمايي دماوند مي باشد مي رساند، طول مسير از فدراسيون تا گوسفند سرا حدود ۳۰ تا ۴۰ دقيقه مي باشد. که مسيري خاکي و پر از دست انداز ميباشد.

نکته مهم: خريد خود را قبل از رسيدن به گوسفند سرا انجام دهيد زيرا در اين محل فقط يه دکه کوچک با قيمت هايي بالاتر از قيمت شهر وجود دارد که محصولاتي مثل چاي، اب و تنقلات دارد. در طول مسير هيچ چشمه اي تا بارگاه سوم وجود ندارد پس حتما آب کافي تا بارگاه سوم همراه خود داشته باشيد.

 

بارگاه سوم کجاست؟ 

اگر قصد صعود به دماوند از جبهه جنوبي رو داشته باشید به پناهگاهی می رسید که در اطراف آن محل هايي براي برپايي چادر وجود دارد اين پناه گاه بارگاه سوم نام دارد که  ظرفيتي حدود به ۵۰ نفر دارد که براي شب ماني داخل آن بايد از قبل با شماره هاي زير تماس حاصل کنيد و جايي براي خود رزرو کنيد، البته ما پيشنهاد نميکنيم که داخل اين پناهگاه شب ماني کنيد به دليل جمعيت بيش از اندازه داخل پناهگاه و سر و صداهاي افراد اين محل از آرامش کافي برخوردار نمي باشد.

ارتفاع بارگاه سوم از سطح دريا حدود به ۴۲۰۰ متر مي باشد در اين ارتفاع علائم ارتفاع زدگي نمايان خواهد شد در مقاله علائم ارتفاع زدگي مي توانيد تمامي اين موارد و نکات مهم و قابل توجه آن را مطالعه کنيد.

چشمه آبي پشت پناهگاه وجود دارد که مي توانيد از آن آب تازه براي خود برداريد.

سرويس بهداشتي در نزديکي پناهگاه وجود دارد. 

نکته: لطفا کيسه زباله بزرگ همراه خود داشته باشيد و تمام زباله هاي توليد شده را همراه خود با پايين کوهستان حمل کنيد، شرايط محيطي و بهداشتي بارگاه سوم بسيار نا مناسب مي باشد. 

نکته: لطفا در کنار و وسط باند فرود هلي کوپتر که در کنار بارگاه سوم وجود دارد چادر نزنيد زيرا اگر هلي کوپتر امداد براي نجات قصد فرود داشته باشد مساله بسيار خطرناک مي باشد زيرا هم روند امداد رساني به تعويق مي افتد و هم تمام چادر و لوازم شما با باد بسيار قوي توليد شده توسط پره هاي هلي کوپتر به اطراف پرتاب مي شود و شما را دچار خسارت خواهد کرد.

 

توصیف مسیر صعود- جبهه جنوبی:

 این مسیر از قدیمی ترین مسیرهای دست یابی به قلۀ کوه دماوند است. دسترسی به مسیر جنوبی صعود، از طریق پلور و رینه امکان پذیر است. در نیمه های جادۀ آسفالتی متصل کنندۀ این دو نقطه به یکدیگر، مسیری خاکی و ناهموار به سمت شمال وجود دارد که با تابلویی کوچک مشخص شده است. این مسیر به گوسفندسرا و مسجد صاحب الزمان واقع در ارتفاع 3000 متری منتهی شده که مبدا صعود به قلۀ دماوند از مسیر جنوبی است. پس از آن، مسیر به سمت بارگاه سوم در ارتفاع 4150 متری ادامه می یابد. برای حمل بار در این فاصله می توان از چهارپایان استفاده کرد. پس از بارگاه سوم و ادامۀ مسیر از سمت چپ آبشار یخی، به تپه گوگردی می رسیم که حاصل آخرین فعالیت های آتشفشان دماوند است. گاز گوگرد از حفره های متعدد سنگ های گوگردی پراکنده در این ناحیه متصاعد شده و سبب سوزش چشم و گلو می شود. ادامۀ مسیر در یک شیب نسبتا تند به قله ختم می شود.

میانگین زمان لازم برای طی کردن فاصلۀ بارگاه اول تا بارگاه سوم 4 ساعت و از بارگاه سوم تا قله 6 ساعت می باشد.

 

قرارگاه رینه: 

این بنا که به مکان چای خوری موسوم بود، بعد از شهریور سال 1320 به صورت متروکه باقی مانده بود و سپس به فدراسیون کوهنوردی واگذار شد. این مکان به همت فدراسیون کوهنوردی کشور در سال 1348 به عنوان پناهگاه بازسازی شد. ساختمان اصلی آن در سال 1366 ساخته شده که مکانی است برای مستقر شدن صعود کنندگان از جبهۀ جنوبی. این پناهگاه و استراحتگاه در جنوب خیابان اصلی شهر، در ارتفاع 2080 متری قرار دارد. این مکان نخستین نقطۀ صعود از جنوب یا جنوب شرقی کوه است و گنجایش 30 نفر را دارد

 

مسجد و گوسفندسرا:

دومین مکان برای صعود به کوه دماوند از جبهۀ جنوب، ساختمان مسجد صاحب الزمان است. این مکان در ارتفاع 3050 متری قرار دارد و در نزدیکی گوسفندسرایی واقع شده. این مکان گنجایش 50 نفر را دارد ودارای نمازخانه، سرویس و محل استراحت کوهنوردان می باشد. فشار هوا 610 میلی متر جیوه است. این مسجد در سال 1371 ساخته شده است.

 

بارگاه سوم: 

سومین پناهگاه در یال جنوبی دماوند، بارگاه سوم با ارتفاع 4150 متر است. بنای فلزی این پناهگاه در سال 1345 در ارتفاع 4150 متری ساخته شد که در زمان خود پناهگاهی مجهز به شمار می آمد. این پناهگاه به علت سقوط بهمن بزرگی در زمستان سال 1351 از بین رفت و دوباره یک سال پس از آن، یک بنای سنگی جایگزین آن شد.  گنجایش آن حداکثر برای 30 نفر است و در پیرامون آن مکان هایی برای چادر زدن وجود دارد. فشار هوا در بارگاه سوم 540 میلی متر جیوه است.

 

 

مجتمع کوهنوردی دماوند:

این پناهگاه 50 متر بالاتر از پناهگاه بارگاه سوم قرار دارد. کار ساخت این مجتمع از سال 1385 شروع شد و در 8 شهریور 1387 گشایش یافت. مساحت آن 460 مترمربع است و 200 نفر ظرفیت دارد. این بنا در ارتفاع 4200 متر ساخته شده است. امکانات آن  عبارت است از:

اتاق های کمک های اولیه، انبار کوله، انبار عمومی، غذاخوری، آشپزخانه، ظرفشویی کوهنوردان، اتاق مدیریت، اتاق خواب عمومی، اتاق خواب اختصاصی و سرویس بهداشتی عمومی.

 

بهترين زمان براي اتمام صعود

بهترين زمان براي شروع صعود از بارگاه سوم ساعت ۳ تا ۴ صبح مي باشد زيرا تا قله حدود ۶ ساعت راه مي باشد که ساعت رسيدن شما به قله حدود ۱۰ صبح مي باشد و زمان برگشت شما چيزي حدود به سه ساعت يعني از لحظه شروع صعود از بارگاه سوم تا برگشت شما به بارگاه حدود ۹ ساعت خواهد بود.

نکته: به علت آفتاب شديد که از ساعت ۷ صبح شروع و در ساعت ۱۲ ظهر به اوج خود مي رسد حتما عينک مخصوص کوهنوردي همراه داشته باشيد.

در مراحل پاياني صعود به منطقه اي ميرسيد به نام تپه گوگردي، خاک اين تپه تماما از گوگرد مي باشد و در صورت برخورد با چشمان شما سوزش شديد ايجاد مي کند در اين منطقه بوي بسيار بد و تندي وجود دارد که علت آن وجود گازهاي گوگردي مي باشد.

حتما همراه خود يک فلاکس آب جوش همراه داشته باشيد تا در صورت بالا رفتن سرماي هوا با نوشيدن يک ليوان چاي يا قهوه حالتان بهتر شود.

نکته: وجود اسپري اکسيژن شديدا توصيه مي شود شما ميتوانيد اين اسپري ها را با قيمتي حدود به ۲۰ هزار تومان از داروخانه ها تهيه کنيد.

حتما همراه خود خرما، بيسکوييت و يا سيب زميني آب پز همراه داشته باشيد تا بتوانيد قند و کربوهيدرات مورد نياز صعود را تامين کنيد.

در طول مسير صعود به قله از جبهه جنوبي تعداد نفرات صعود کننده در مرداد ماه بسيار زياد مي باشد اما اگر بار اول مي باشد که پا در اين مسير گذاشته ايد حتما به همراه تيم ها و باشگاه هاي صعود اين کار را انجام دهيد.

 

بررسی شرایط کلی

وضعيت آنتن دهي موبايل:

خطوط ايرانسل و همراه اول تا بارگاه سوم بسيار عالي آنتن دهي شده اند

خطوط همراه اول بر روي قله هم آنتن دهي دارند و از اينترنت خوبي هم برخوردار هستند

مي توانديد بر روي قله لايو هم بگذاريد

 

وضعيت آب:

هيچ چشمه آبي در طول مسير وجود ندارد و فقط در بارگاه سوم آب اشاميدني وجود دارد که از آب شدن برفچال ها میباشد.البته مغازه بارگاه سوم آب معدنی بزرگ را در این تاریخ به مبلغ 15 هزار تومان می فروخت.

 

مسير بازگشت:

مسير بازگشت دماوند از جبهه جنوبي بسيار طولاني به چشم مي آيد پس حتما براي براي مسير بازگشت نيز آب کافي و خرما همراه داشته باشيد در مسير بازگشت عجله نداشته باشيد تا آسيبي به زانو هايتان وارد نشود.

 

گواهي صعود:

براي دريافت گواهي صعود به قله دماوند از جبهه جنوبي حتما يک عکس تک نفره در بالاي قله بگيريد و براي دريافت گواهي به ساختمان فدراسيون، همانجايي که ماشين ها را پارک کرده ايد مراجعه کنيد، قيمت اين گواهي چيزي حدود به ۵۰ هزار تومان ميباشد.

 

محل شب مانی:

مسجد صاحب الزمان که در سال ۱۳۷۱ و در ارتفاع ۳۰۰۰ متری یال جنوبی ساخته شده‌است.

جان‌پناه بارگاه سوم (قدیم) که در سال ۱۳۴۶ و در ارتفاع ۴۲۰۰ جبهه جنوبی ساخته شده‌است. این پناهگاه به علت سقوط بهمن در زمستان سال ۱۳۵۱ از بین رفت و پس از یک سال، بنای سنگی جایگزین آن شد. در پیرامون آن مکان‌هایی برای چادر زدن آماده شده‌است.

پناهگاه بارگاه سوم (جدید) که در سال ۱۳۸۷ و حدود ۵۰ متر بالای جان‌پناه قدیم (بارگاه سوم) در یال جنوبی ساخته شده‌است. این پناهگاه شامل اتاق‌های کمک‌های اولیه، انبار کوله، انبار عمومی، غذاخوری، آشپزخانه، ظرفشویی کوهنوردان، اتاق مدیریت، اتاق خواب عمومی، اتاق خواب اختصاصی و سرویس بهداشتی عمومی است

به علاوه قرارگاه‌های کوهنوردی پلور در جبهه غربی و رینه در جبهه جنوبی تسهیلاتی مانند وسیله رفت‌وآمد تا پای صعود، امکان شب‌مانی و راهنمای کوهنوردی ارائه می‌دهد.

 

پوشش گیاهی:

سترن وحشی، قفقازی، رُز گردآلود، گز، علف بره، چمن آراراتی، چمن گندمی آسیای مرکزی، جاروی علفی بامی، علف قرمز، جو چمنزار، ملیکای بی زبانک، علف صورتی، چاودار هراتی، شبه یولاف شکننده، ریش سنبل، خشخاش طناز، شکرتیغال و شکرتیغال مشهدی، چون جاشیر، سریش و در جاهای مرطوب زبان طلا، پیرسنبل، قدومهٔ پرشاخه، جعفری فرنگی معطر، بادرنجبویهٔ دنایی، خاکشیر تلخ کوتوله، گل بی مرگ طلایی، پنجه برگ نقره گون و…. 

 

گوناگونی جانوری:

روباه ، شغال ،سگ ، گرگ ، خرس ،خرگوش ، قوچ ، میش و …

 

یخچالهای طبیعی اطراف قله دماوند:

الف- یخچال های شمالی و شمال شرقی اطراف قله دماوند:

–    یخچال سیوله (جبهه شمالی)

–    یخچال دوبی سل (جبهه شمالی)

–    یخچال اسپلیت (جبهه شمالی)

–    یخچال عروسکها (جبهه شمالی)

–    یخچال خورتاب سر (جبهه شمالی)

–    یخچال یخار (شمال شرقی)

 

ب- یخچالهای پراکنده و برفچالهای اطراف دماوند:

–    یخچال وزمین چال (شرقی)

–    یخچال سرداغ (بین یالهای غربی و جنوب شمال غربی)

–    یخچال غربی (بین یالهای شمال جنوب غربی و غربی)

–    یخچال کافر دره (بین یالهای جنوبی و جنوب شرقی)

–    یخچال آسپرین سر (بین یالهای جنوبی و جنوب جنوب غربی)

 

مسیرهای صعود:

۱- شمالی -یال دبی سل- مسیر صعود این جبهه از میان دو یخچال سیوله (سمت راست)و دوبی سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد. این مسیر دارای دو جانپناه در ارتفاع‌های 40۰۰ متر و ۴650 متر است.

۲- جنوبی - مسیر گوسفند سرا

۳- شرقی - یال ملارد

۴- غربی - یال سیمرغ

۵- شمال شرقی -تخت فریدون

۶- شمال غربی -یال داغ

۷- جنوب شرقی -یال ملاخوران

۸- جنوب غربی -یال معدن

۹- جنوب جنوب شرقی -یال وزمین چال

۱۰- شمال جنوب شرقی -یال ملارد

 ۱۱- جنوب شمال شرقی -یال یخار

۱۲- شمال شمال شرقی

۱۳- شمال شمال غربی

۱۴- جنوب شمال غربی -یال ورارو

۱۵- شمال جنوب غربی -یال چال چال

۱۶-جنوب جنوب غربی -یال آسپرین سر

 

 

گزارش:

طبق تقویم فصلی باشگاه شیراز جوان و پس از دوره دو ماهه آماده سازی و برگزاری چندین صعود کوتاه مدت تمرینی به منظور صعود به بام ایران ، قله دماوند (مسیر جنوبی) در تاریخ سه شنبه عازم تهران شدیم.از ترمینال جنوب با تاکسی ترمینال بسمت رینه حرکت کردیم که مبلغ 300 هزار تومان را از ما دریافت کرد.از آنجا نیز با یک دستگاه rangrovver  بسمت گوسفندسرا که نقطه آغاز پیمایش است، شدیم. هوا بسیار مطبوع و مناسب صعود بود.  و بارهایمان را جهت بردن تا بارگاه سوم به قاطرچی ها سپردیم.

پیمایش را ساعت 12:00 از محل حسینه آغاز کردیم. شیب ملایم مسیر پس از حدود یکساعت کم کم رو به افرایش گذاشت. عازم بارگاه سوم بودیم تا شبی را آنجا بگذارنیم و صبح پنج شنبه به قصد صعود به قله حرکت کنیم.

 در این هوای بسیار دلنشین گهگاهی عطر آویشن و گیاهان کوهی هنوز هم مسحور کننده بود.

نهایتا پس از حدود ۴ ساعت و نیم پیمایش، به بارگاه سوم دماوند در ارتفاع ۴۲۰۰ متری رسیدیم. محلی مناسب را برای چادر زدن انتخاب کردیم و باقی روز را به استراحت و هم هوایی گذراندیم. کم کم زیر پایمان از ابر پوشیده شد و منظره بی نظیری را  به تصویر کشید.

با اطلاع از وضعیت مساعد هوا در روز بعد، ساعت 2:30 صبح از خواب برخواستیم و کوله ای را که از دیروز آماده کرده بودیم به دوش کشیده و  ساعت 3:20 در ابتدای پاکوب صعود حاضر بودیم. تجهیزات زمستانی  همراه خود داشتیم که خاطرمان را برای مواجهه با طوفان و برف جمع می کرد.

شیب تند زیر آبشار یخی را به سمت بالا ادامه دادیم. هوا بصورت قابل توجهی سردتر شد. ساعت حدود ۶ بود که تشعشع های خورشید کم کم به چشم میخورد و  ما همچنان در سرمای ابتدای صبح صعود را ادامه می دادیم.

ساعت حدود 8:20 صبح به آبشار یخی رسیده بودیم. حالا در ارتفاع ۵۰۰۰ متر بودیم.تقریبا می توان گفت صف تشکیل شده از کوهنوردان از بارگاه سوم تا آبشار یخی که قصد صعود قله را داشتند ممتد بود.

پاکوپ پشت یال را انتخاب کردیم تا از شر بادهای غربی در امان باشیم. گهگاهی از تراکم ابرها کاسته می شد و پرتوهای خورشید از لابه لای ابرها به ما می رسید و به صعود دلگرم تر می شدیم. ارتفاع ۵۲۰۰ متر بود وضعیت هوا بسیار بهتر شده بود. خبری از سرما و یخبندان چند ساعت پیش نبود و ما به صعود امیدوارتر بودیم.

ساعت حدود 10:20 تپه گوگردی را پشت سر گذاشته ایم و چیزی تا قله نمانده بود. کوهنوردانی که از بالا می آمدند همه صعود کرده اند. خنده بر لب و جملات دلگرم کننده بر زبان دارند. ارتفاع حدود ۵۵۰۰ است کم کم بخارات کوگردی به مشام می رسد. در برخی مناطق از حفره های کوچکی روی زمین گاز گوگرد بیرون می زند و در فضا می پیچد. گاز گوگرد، باد شدید و ارتفاعات بالا تنفس را بسیار دشوار کرده است. یاس به دل راه نمی دهیم و ادامه مسیر را پیش می گیریم. از کنار دهانه گوگردی بزرگ عبور می کنیم. بادی که از پشت سر می وزد ما را از آن مصون نگه می دارد. صدای تنوره آتشفشانی می آید اما گوگرد زیاد آزاردهنده نیست.

ساعت 11:30 است روز پنج شنبه ما بر بام وطن ایستاده ایم. ارتفاع ۵۶۷۱ متری از سطح دریا. شور و شعف وصف ناشدنی ست.

به سرعت چند عکس یادگاری می گیریم و عزم برگشت می کنیم. باد در کاسه آتشفشان می پیچد، گاز گوگرد را همه جا پراکنده می کند و گلو و چشم ها را می سوزاند. بیشتر از این نمی توان روی قله ایستاد!

مسیر شن اسکی را پیش می گیریم و  سریع تر ارتفاع کم می کنیم. پایین دست ابرها کنار رفته اند و منظره دیدنی است.

آبشار زیبای یخی از باز هم نمایان شد و خودنمایی می کند. کمی پایین تر جانپناه هم دیده می شود.

حدود ساعت 3 عصر است که به بارگاه سوم می رسیم. صرف نهار، اندکی استراحت و خوابی شیرین. 

روز جمعه حدود ساعت ۷ عزم بازگشت به پلور را داریم. حدود دو ساعت و نیم بعد به حسینه صاحب الزمان رسیده ایم و توسط خودروها به پارکینگ رینه منتقل شده و از آنجا با یک دستگاه نیسان به پلور رفتیم.

نکته : لازم به ذکر است تمامی زباله های بوجود آمده توسط تیم در این چند روز کاملا جمع آوری شده و بهمراه خود پایین آوردیم تا سهم کوچکی در زیبایی بارگاه سوم داشته باشیم.لطفا شما نیز زباله های خود را به امید اینکه خودشان پایین بیایند در کوه رها نکنید.

پس از یک صعود دلچسب زمان آن فرا رسیده تا جشن کوچکی برای خودمان برپا کنیم.به کبابی کریم در پلور رفته و دیزی های خوشمزه اش را امتحان کردیم.

در آخر با تاکسی ماکسیم از پلور به ترمینال جنوب رقتیم و با اتوبوس به شیراز قشنگمان بازگشتیم.

 

کارگروه باشگاه فرهنگی و ورزشی شیراز جوان

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

این یکی از مفید ترین ابزارهایی هست که شما می تونید بصورت رایگان داشته باشید.

 

کجا میشه اون رو پیدا کرد:

می تونید برید به یه مغازه پنچرگیری یا تعویض لاستیک و از مغازه دار بخواید که تیوب های فرسوده اش رو به شما بده.

اگر مغازه دار از دادن تیوب به شما خودداری کرد، با پرداخت مبلغ کمی میتونید تیوب ها رو بخرید. همچنین از تیوب دوچرخه ها هم غافل نشید. اونا میتونن برای استفاده تو کارای کوچیگ تر به کارتون بیان.

 

تهیه:

تویوب ها رو با قیچی بصورت عرضی برش بدید و حلقه حلقه کنید، بعد از اون هم با آب بشوییدشون.

موارد استفاده:

زمانی که غواصی می کنید می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن لوله ها استفاده کنید، برای امنیت فلاش و منبع نورتون هم می تونید از اونا استفاده کنید، همچنین می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن آچار و نصب اون دور پا یا دستتون استفاده کنید، از جمله کارایی دیگه که میشه با این ابزر انجام داد برای نگه داشتن دم پای شلوارتون روی چکمه ها، ، درست کردن یه ظرف نیمه خشک برای نگهداری کاربیدها و...هست. این دیگه به خلاقیت خودتون بر می گرده که دیگه چه کارایی با این ابزار انجام بدید.

مترجم: شاهپور امرالهی

منبع: crazycaver

 

 

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

نکات کلیدی در صخره نوردی

صخره نوردان مبتدی و ماهر می توانند با استفاده از این نکات عملکرد خود را بهبود بخشیده و هر بیننده ای را تحت تاثیر قرار دهند.

1- در هنگام صعود خودتان را روی یک نردبان فرض کنید. با آرامش برروی پله حرکت کنید و پله بعدی را بگیرید و این حرکت را پله به پله تکرار کنید.

2- از نگه داشتن خود و انداختن وزن برروی دست ها خودداری کنید. چون این امر سبب می شود که بازوهای شما به سرعت خسته شده و نتوانید از آنها استفاده کنید.

3- از پاهایتان مثل دست هایتان استفاده کنید.

4- به پاهای خود اعتماد کنید. شما می توانید تمام طول روز را روی پاهای خود بایستید اما نمی توانید تمام طول روز را بر روی بازوهایتان آویزان باشید. اغلب مردم اول بر روی بازوهایشان آویزان میشوند و سپس سقوط می کنند. غولهای سنگنوردی معمولا به راحتی با استفاده از پاهایشان بر روی لبه ها قرار میگیرند.

5- به حمایتچی خود اعتماد کنید و فقط به صعود فکر کنید. اگر به حمایتچی خودتان اعتماد ندارید به دنبال یک حمایتچی مطمئن بگردید.

6- همیشه تمرکز خود را بر روی گیره های در دسترس بگذارید. گاهی اوقات شما می توانید با استفاده از یک گیره متوسط به یک گیره بهتر و ایمن تر برسید.

7- صعود همیشه از پایین به بالاست، نه از بالا به پایین. البته، اگر شما می توانید بالای مسیر را ببینید، بررسی کنید که آیا به الگوی کاری خاصی برای حرکت در قسمتهای بالاتر احتیاج است، به هر حال در هنگام صعود تمام حواس خود را بر روی بالا رفتن از قسمت های پایین متمرکز کنید.

8- برای صعود از یک شکل خاص، باسن شما باید در میانه آن شکل قرار داشته باشد. بیاد داشته باشید همیشه اسکلت بدن بار بیشتری را نسبت به ماهیچه های شما می تواند تحمل کند. اگر پاشنه پای شما بیش از حد در نقطه ای پایین تر از شما قرار گیرد متوجه می شوید که پای شما مانند چرخ خیاطی شروع به لرزیدن می کند. این اتفاق معمولا زیاد رخ می دهد. برای رفع این مشکل کافی است که شما به سادگی وزن بیشتری را بر روی انگشتان پاهای خود بیاندازید.

9- ترس از ارتفاع، طبیعی است. سنگنوردی برای غلبه بر همین ترس هست. زمان، مشکل ترس از ارتفاع را درمان می کند. اما یک ترفند خوب این است که همیشه به پاهای خود نگاه کنید و برای انجام این کار سعی کنید که پاهای خود را در موقعیت مناسبی قرار دهید.

10- عجله نکنید. سعی کنید مانند یک گربه صعود کنید: آرام، آگاهانه و دقیق. نحوه حرکت را از قبل تصور کنید و سپس آن را اجرا کنید. برای صعود از تمام اندام خود استفاده کنید نه فقط دست ها و پاها. قبل از صعود زمان زیادی در اختیار دارید، پس، از آن استفاده کنید. سعی کنید که حرکات خود را بسیار روان انجام دهید.

ترجمه: شاهپور امرالهی

منبع: http://outdoorswithdave.com/climbing/climbing-tips

 

 

 

شنبه, آگوست 31, 2019


1) حرکت در سربالایی ها:
در سربالایی ها حالت بدن باید کمی تغییر پیدا کند :

-بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

-با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

-در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.



-از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید .

برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود .

پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید


2) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .

نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .

دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا 1)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . 2) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .

3) ترمز گرفتن :

با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .

تمرین :

نحوه استفاده با هر دو ترمز - ترمز به فرم ABS - ترمز قبل از پیچ و حرکت - عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها

4) پرش و عبور از موانع کوتاه :

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.

بهترین حالت دید عمومی حدود 10 متر و دید چرخ جلو 2 متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :

- اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی

- اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات

- داشتن تجربه کافی

- حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند

فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .

توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .

5) دور زدن :

در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :

در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم - در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت - اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
-پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .

زمین خوردن :

زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار ممکن برسانید.

1)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )

2)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .

3)پس گرفتن شک اولیه با روش 2 در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.

4) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و...)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !

مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و...قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .

در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.

با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره 6 ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا 6 ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم .

 

منبع:سایت فدراسیون دوچرخه سواری