باشگاه شیرازجوان
اولین و قدیمی ترین باشگاه رسمی کوهنوردی در جنوب کشور

خبرنامه

جهت عضویت درخبرنامه و اطلاع از خبرهای سایت ایمیل خود را وارد نمایید.

لطفا جهت نامنویسی اولیه باشگاه شیرازجوان اطلاعات خود را از طریق لینک زیر ارسال نمایید تا دراولین فرصت با شما تماس حاصل نماییم.

دوشنبه, اکتبر 19, 2020

بنام ایزد یکتا 

گزارش بیست و چهارمین صعود طرح سی و یک قله

چکاد پرآو بلندترین قله استان کرمانشاه

تیم چکاد باشگاه شیراز جوان

از تاریخ 16/7/99 لغایت 18/7/99

 

معرفی منطقه : رشته کوه بزرگ زاگرس در راه خود از شمال غرب تا جنوب ایران از استان های متعددی عبور می کند و باعث بوجود آمدن شهرها و روستا هایی آباد در بطن خود شده است وهر استان به نسبت خود از این موهبت الهی سهمی برده است استان كرمانشاه هم در این بین قسمتی از این نعمت بزرگ و تکه ای از بهشت خداوند نصیبش شده و آن کوهستان رازآلود و مسحور کننده پرآو است که در همسایگی شهر کرمانشاه قرار گرفته است.

دامنه های این سترگ پرهیبت از جنوب محدود به شهر كرمانشاه از غرب متصل به رشته كوه شاهو تا نزديكي شهرستان كامياران از شرق تا نزديك شهرستان صحنه و از شمال به منطقه ميان راهان محدود مي گردد. اين فلات در محدوده تعیین شده فوق مساحت تقريبي 153700 هكتار دارد و دهستان هاي پايروند و ميان دربند را با بيش از 100 روستا و 60 کوه و تپه در خود جاي داده است که از ميان اين 60 بلندی ، هشت قله آن بنام هاي پراو ( شيخ علي خان ) ، نمازگاه ، قته چرمي ، خرامان ، شاودالان ، كُـلپ كو(برآمدگی و برجستگی کبود رنگ) ، سه كل و نرامان ارتفاعي بالاتر از سه هزار متر دارند و بلندترين نقطه اين كوهستان قله پراو یا شيخ علي خان است با ارتفاع تقريبي 3405 متر در بين دره هاي مانگ هلات در جنوب و تيرانداز در شمال قرارگرفته است امتداد این کوهستان از شرق به غرب کشیده شده است و طول تقريبي اين كوهستان 80 كيلومتر است كه از كنار رود خانه راز آور در غرب از مرز بین استان کرمانشاه وکردستان شروع و تا انتهاي خط الراس كوه هُجر ادامه مي يابد . در بخش غربی این رشته کوه قله‌هایی با ارتفاع نزدیک به ۳۰۰۰ متر مانند: میرزایی، رویین ،یافته ،نرامان ،هزاره ، عالیور ، بلوچ ، آژوان و...قرار دارند . آبپخش اين كوه داراي قلل متعددي است كه اكثرا ارتفاعي بالاتر از 3000 متر دارند جهت اين كوه از غرب به شرق امتداد يافته است و بترتيب شامل قلل خرامان ، قته چرمي ، شيخعليخان ، نماز گاه ، شاودالان ، سه كل ، زنهان ، بيستون و... مي باشد . خط الراس كوه پراو از قله خرامان و قته چرمي در غرب آغاز و پس از طي كردن قلل پرآو و نمازگاه با رسيدن به قله شاودالان و گردنه شنل به سه شاخه تقسيم ميشود شاخه اول در امتداد قله چالوصفي و در بين دو دره سيراوله و برناج كشيده شده و به جاده بيستون به سنقر منتهي ميشود . شاخه دوم از روي خط الراس سه كل و زنهان عبور مي‌كند و در حدواسط بين دره هاي سيراوله و ايل دره قرار گرفته است و آن هم نهايتا به محور بيستون به سنقر منتهي مي شود و شاخه سوم هم كه از كوه سه كل جدا ميگردد در حقيقت كوه بيستون است و اين مسير هم با رسيدن به شهر بيستون خاتمه مي يابد .خط الراس هاي ذكر شده فوق در بسياري از مكانها حالت فني دارند و عبوراز بعضي از قسمتهاي آنها احتياج به طناب و ابزار گذاري دارد بخصوص در قلل خرامان ، قته چرمي ، سه كل و بيستون . رودخانه معروف گاماسیاب این رشته کوه  را از رشته کوه هرسین جدا می‌کند و دهستانهای پای روند و میان دربند در جنوب غربی و دهستان‌های دینور و بیلوار در شمال شرقی این کوهستان واقع شده‌اند . 

از ديگر نقاط قابل ذكر اين كوهستان می توان ديواره بيستون را نام برد این دیواره عظیم‌ترین صخره آهکی جهان است كه با ارتفاعی در حدود 1200 متر و وسعت بیش از ۵۰۰۰ متر يكي از ديواره هاي مهم دنيا مي باشد و در میان فنی‌ترین دیواره‌های سنگنوردی جهان جای داشته و هر ساله خيل زيادي از ديواره نوردان دنيا را بسوي خود مي كشاند ومسیر های متعددی توسط هموطنان و خارجیان بروی آن گشایش شده است. رشته کوه پراو در استان کرمانشاه برای مردم این دیار دارای عظمت و شکوه خاصی است به گونه ای که این ارتفاعات را پلکانی به سوی آسمان کرمانشاه می دانند. میراث جهانی یونسکو " کتیبه بیستون "بعنوان بزرگترین سنگ‌نبشته جهان و نخستین متن شناخته شده ایرانی در دامنه‌های جنوبی این کوهستان قرار دارد  .

رشته کوه زاگرس وهمینطور کوه پراو در دوره سوم زمين شناسي یعنی در دوره ترشیری بتدریج از زیر آب خارج شده و در دوره کواترنری شكل امروزی را بخود گرفته است و جنس سنگهای منطقه پراو اكثرا رسوبي و آهكي ست و اين امر باعث شده كه غارها و چاهك هاي فراواني در اين كوهستان بوجود آيد . کوه‌های این منطقه دارای یکی از عمیق‌ترین لایه‌های لایم استون کره زمین است و همچنین بعلت فشارهای ناشی از کوه‌زایی آلپی شکاف‌های بسیاری پیدا کرده‌است به همین علت عمیق‌ترین غارهای ایران مانند غارهای پراو، جوجار، قیژلان و چاه غار قلا دراین کوهستان قرار دارند . مهمترين غار در اين كوهستان غار پراو است كه بخاطر واقع شدن دهانه اش در ارتفاع 3080 متري به اورست غارهاي دنيا مشهور شده است اين غار در ميانه هاي ميدان وسيع پراو واقع شده است و آب باران و برف كه دراین ميدان جمع شده اند مانند یک قیف بسمت اين غار هدايت شده است ودر طول سالیان متمادی عبور آب از اين غار بطور عمودي طول آنرا افزايش داده و بشكل كنوني درآمده است غار پراو در سال 1388 توسط سازمان حفاظت از محیط زیست ایران به عنوان اثر طبیعی – ملی به ثبت رسیده است .وجه تسميه كوه پراو بخاطر پر آب بودن سراب ها وچشمه هاي اطراف آن مي باشد(در زبان کردی پراو بمعنی پرآب می باشد) كه از سراب ها مي توان به سراب طاق بستان ، بيستون ، نوژيوران ، برناج ، سرآبله و... اشاره نمود. 

 

در این رشته کوه مخصوصا در قسمت شیخ علیخانی، برف چال های دائمی موجود است که در تمام فصول سال مستور از برف می باشد. از ارتفاعات دیگر رشته کوه پراو می توان قله کمر کبود به ارتفاع سه هزار متر، قله چاله زرد به ارتفاع 2800 متر، قله بیستون به ارتفاع 2800 متر، قله طاق بستان به ارتفاع 2700 متر و قله بلوچ به ارتفاع 2600 متر را نام برد.

قله بیستون به واسطه کتیبه معروف داریوش اول هخامنشی و قله طاق بستان نیز به واسطه وجود کتیبه های خسرو پرویز از میان قله های رشته کوه پراو معروفیت و اهمیت خاصی دارند.

آبهای این رشته کوه که در واقع یک منبع بزرگ و عظیم است به صورت چشمه هایی از نواحی اطراف فوران دارد که از مهمترین آنها می توان به چشمه معروف سراب طاقبستان، چشمه معروف و مهم بیستون که دارای پنج سنگ آب است و چشمه  معروف  به سراب کنشت اشاره کرد.

اکوسیستم این منطقه شامل پوشش گیاهی نظیر بلوط، آلبالو وحشی، زالزالک، گلابی وحشی، بنه و پستاندارانی چون کل و بز، گرگ، پلنگ، گورکن، گربه جنگلی، خرس قهوه‌ای، قوچ و میش، گرگ آسیایی، شغال، روباه و گراز، کفتار، گورکن، خارپشت، خرگوش و… می‌باشد.

در کوهستان پرآو تاکنون دو جان‌پناه و یک پناهگاه ساخته شده‌است .پناهگاه بزرگ پرآو که در میدان پرآو و در سال 1359 تا 1360 شمسی توسط کمیته پناهگاه‌های هیئت کوهنوردی استان کرمانشاه ساخته و توسعه داده شده‌است. این پناهگاه در حال حاضر با مساحتی حدود 140 متر مربع و ظرفیت خواب حدود 30 تا حداکثر 40 نفر در ارتفاع حدود ۳۱۰۰ متری و درضلع شمال شرقی و در فاصله 450 متری دهانه ورودی غار عمیق پرآو است. جان‌پناه غار یک شبِ، جان‌پناه دیگری در جبهه جنوبی قله پرآو است که در سال ۱۳۵۹ در مسیر صعود قله پرآو و در ارتفاع ۲۷۲۰ متری ساخته شده‌است. مساحت آن حدود نه متر مربع و ظرفیتش حدود هشت نفر برای خواب است. جان‌پناه فلزی گردنه شنل هم در سال ۱۳۶۲ توسط فدراسیون کوهنوردی در مسیر صعود به قله شاودالان و بر روی گردنه ۲۷۰۰ متری شنل به مساحت حدود 8 متر و ظرفیت 7 نفر ساخته شده‌است.

غار پرآو یکی از غارهای عمودی برتر جهان بوده و یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد آن وجود دهانه غار در ارتفاع ۳۰۵۰ متری از سطح دریا است که این بالاترین سطح در بین تمام غارهای عمودی دنیا می‌باشد، از این رو به اورست غارهای عمودی(عمیق) جهان مشهور است . این غار با درجه سختی پیمایش D5 از دشوارترین غارهای جهان از نظر غارنوردی به‌شمار می‌رود. برخی محققان این غار را دشوارترین غار جهان به لحاظ پیمایش ذکر نموده‌اند در سال ۱۳۸۸ غار پراو توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران به عنوان اثر طبیعی - ملی به ثبت رسید. اولین بنیاد غارنوردان کشور انگلستان بنیاد بین‌المللی پرآو نام دارد که در سال ۱۹۷۴ توسط "David Judson"  پس از بازگشت از اکتشاف پرآو نامگذاری گردیده‌است همچنین، کتابی نیز با عنوان غار پرآو Ghar Parau توسط وی در خصوص غار پرآو در سال ۱۹۷۲ در کشور بریتانیا به چاپ رسیده‌است  .

 

غار جوجار دومین غار عمیق آسیا ( پس از غار boy-bulok ازبکستان ) به شمار رفته که در کوهستان پرآو در ضلع شرقی قله پراو و ضلع شمالی قله شاودالان قرار دارد که در شهریور ۹۴ به عنوان عمیق‌ترین غار ایران شناخته شد به این ترتیب رکورد عمیق‌ترین غار ایران که در اختیار غار پراو بود پس از حدود نیم قرن شکسته شد یک اکسپدیشن بین‌المللی در مرداد ۹۵ جهت ادامه اکتشاف و ادامه پیمایش در عمق بیش از ۸۰۶ متری غار آغاز گردید در سوم شهریور ۹۵ اعلام گردید که کاشفان این غار موفق گردیده‌اند به اعماق بیش از ۱۰۰۰ متری جوجار دسترسی یابند به این ترتیب ایران به عنوان ۲۱ امین کشور جهان که دارای غاری با عمق بیش از۱۰۰۰ متر است معرفی گردید در آخرین اکسپدیشن بین‌المللی در شهریور ماه ۱۳۹۷ که با حضور ۳۷ نفر از استان‌های مختلف و دو غارنورد از کشورهای ترکیه و لهستان برگزار شد با پشتیبانی یک تیم، غواصی در سیفون انتهایی غار صورت پذیرفت. بعد از دو نوبت غواصی و بررسی این سیفون، مشخص گردید که این سیفون، علاوه بر اینکه فاقد دید زیر آب است، عمق و طول زیادی داشته و برای گذر از آن نیاز به تجهیزات، نفرات و برنامه‌ریزی‌های بیشتری است. با توجه به خطرات بسیار غواصی در غار، سرپرست برنامه تصمیم‌گرفت که انجام عملیات غواصی بیشتر در انتهای این غار را به آینده غارنوردی کشور واگذار نماید. در نهایت و پس از غواصی انجام شده، ضمن افزایش ۶ متر طول و ۴ متر عمق، غار جوجار، با عمق مکشوف ۱۳۲۰ متر به عنوان عمیق‌ترین غار ایران و در رتبه ۲۷ عمیق‌ترین غارهای جهان قرار گرفت.

غار قلا در آخرین روز تابستان ۱۳۹۵ و پس از چند برنامه اکتشافی، و با حدود ۷۰۰متر طناب ریزی توسط تیم غارنوردی سورنا به سرپرستی یوسف سورنی نیا، عمق نهایی این چاه غار ۵۶۲ متر اعلام و بدین ترتیب غار قلا دومین چاه غار عمیق جهان به‌شمار می‌رود .

 

غار قیژلان : در سال ۱۳۹۷ با پیمایش جدید هیئت غارنوردی متشکل از تیم غار نوردی سورنا از ایران، تیم‌هایی از لهستان، ایتالیا، ارمنستان و فرانسه، سومین غار عمیق ایران شناسایی و به این ترتیب رتبه‌بندی این دسته از غارها تغییر کرد. غار قیژلان در فلات پراو تا عمق ۷۰۰ متری اکتشاف و بدین ترتیب عنوان سومین سوپر غار عمیق ایران پس از غارهای جوجار و پرآو را بدست آورد .

گزارش برنامه :

    طبق برنامه ریزی قبلی ، همنوردان تیم چکاد به سرپرستی جناب آقای استاد زره پوش روز سه‌شنبه 15 مهر 99 راس ساعت 23:30 در پارک خلدبرین تجمع نموده با یک دستگاه اتوبوس بنز به سمت دروازه قرآن حرکت نمودیم. متاسفانه یک نفر از دوستان قبل از حرکت انصراف دادند و گروه متشکل از 8 آقا و سه بانو پس از حرکت از شیراز و عبور از شهرهای مرودشت ، سعادت شهر صفاشهر ، آباده در شهرضا توقف نمودیم . از شهرضا به سمت فولادشهر و نجف آباد و سپس از شهرهای تیران و داران  گذشتیم و به استان لرستان وارد شدیم و از شهرهای الیگودرز ، درود و بروجرد گذشیتم .حرکت را به سمت کرمانشاه ادامه دادیم و به استان همدان رسیدیم ، در شهر نهاوند برای صرف نهار توقف کردیم . پس از آن حرکت را ادامه دادیم تا به استان کرمانشاه رسیدیم و پس از عبور از شهرهای کنگاور ، صحنه به بیستون رسیدیم و در طی مسیر مبهوت زیبایی های این دیواره شدیم . در نهایت ساعت 17:30 وارد شهر کرمانشاه شدیم و طبق هماهنگی قبلی با استاد صادق احمدی از کوهنوردان فعال و پرسابقه کرمانشاه می باشند به دیدارشان رفتیم و منزلی که از قبل تدارک دیده بودند را تحویل گرفتیم  . سپس به اتفاق به طاقبستان رفته و از آثار باستانی آنجا دیداری داشتیم . در ادامه برنامه صعود را با جناب آقای احمدی مرور کردیم و مقرر شد ساعت 4 صبح به سمت مسیر حرکت کنیم . خانواده آقای احمدی شام نذری تدارک دیده بودند و ما را بیش از پیش شرمنده نمودند که همین جا دوباره از ایشان تشکر می کنیم .

 

ساعت 4 صبح بعد از آمادگی همه دوستان منزل را تحویل داده و به سمت روستای چالابه واقع در 15 کیلومتری کرمانشاه راه افتادیم . در اتوبان همدان از طریق دوربرگردان کارخانه سیمان به طرف جاده تنگ چالابه رفتیم و پس از چند دقیقه به انتهای جاده رسیدیم . پس از کنترل نفرات و وسایل ساعت 5 بامداد پنج‌شنبه همه همنوردان در یک خط بصورت منظم از محیط بانی منطقه حفاظت شده بیستون به سمت جنگل و تنگه چوروبر با راهنمایی استاد احمدی و سرقدمی استاد زره پوش و گروهداری استاد غرقی حرکت را آغاز نمودیم . دمای هوا 12 درجه سانتی گراد بود . این مسیر به دو راهی میرسد که یکی به سمت تنگه بزازخانه و قله شاودالان رفته و دیگری به سمت پرآو می رود . پس از طی 1700 متر به ایستگاه تک درخت رسیدیم و استراحتی کوتاه انجام دادیم . پس از آن مسیر دره تاف را با شیب 35 تا 50 درجه ادامه دادیم تا به گردنه بالای چشمه دوزری رسیدیم ارتفاع 2175 متر بود و سرسبزی اطراف چشمه زیبایی وافری به دشت مقابل ما که تنگه مانگ هلات می باشد داده بود ، سپس مسیر را که با کاهش ارتفاع همراه بود ادامه دادیم و پس از چند دقیقه در ساعت 7 به چشمه رسیدیم که دائمی می باشد و آب مناسبی دارد. برای صرف صبحانه ، نوشیدنی و تنقلات توقف کردیم و پس از 45 دقیقه استراحت مجددا حرکت نمودیم .

 

مسیر را به سمت دره ادامه دادیم و از کنار سنگ بزرگ خرسنگ عبور کردیم مسیر شرقی مسیر زمستانه می‌باشد ( مسیر بیولوژی )که جانپناه یک شبه در غاری در مسیر ایجاد شده است . ما از مسیر غربی ادامه داده و پس از عبور از شیبی تند در حدود ساعت 9:30 به تابلوی اول مسیر که خسته نباشید می باشد رسیدیم . پس از گرفتن چند عکس یاد بود ، مسیر را ادامه دادیم و ساعت 10:15 به تابلوی زرد دوم ( زباله نریزید ) رسیدیم . در اینجا شیب مسیر کاهش پیدا نمود و در ساعت 10:50 به جانپاه پرآو در اتفاع 3150 متری که در سال 1360 ساخته شده رسیدیم . تعدادی از دوستان کوله خود را به دلیل شیب زیاد قبل از قله در جانپناه قرار دادند که متاسفانه پلاکارد باشگاه هم آنجا باقی ماند .پس از استراحتی کوتاه صعود نهایی را شروع نمودیم و پس از عبور از مسیری با شیب 35 تا 58 درجه و درگیری مختصر با سنگ در ساعت 12:10 ظهر روز چهارشنبه هفدهم مهرماه همگی از جمله ایلیا احمدی فرزند برومند آقای احمدی با موفقیت به بام کرمانشاه رسیدیم .

 

متاسفانه تابلوی قله پرآو کنده شده بود و هنوز تابلوی جدیدی نصب نشده بود.درجه حرارت 7 درجه سانتی گراد بود که با وزش باد دمای احساسی به صفر درجه کاهش پیدا میکرد ، عکسهای یادگاری انفرادی و دسته جمعی گرفته شد و از مناظر و قلل متعدد رشته کوه پرآو و دالاخانی که آقای احمدی برایمان توصیف نمودند لذت بردیم . در برگشت قبل از جانپناه مسیر را به طرف میدان پرآو ادامه دادیم و به دهانه غار با عظمت پرآو رسیدیم و با رعایت ایمنی از تالار ورودی آن بازدید نمودیم . پس از بازدید از غار زیبای پرآو مجددا به جانپاه رفتیم و نهار را آنجا صرف نمودیم .ساعت 15:30  به سمت پایین حرکت کردیم و از همان مسیر رفت به چشمه بازگشتیم . پس از استراحت در ساعت 17:45 حرکت کردیم و بعد از عبور از گردنه وارد مسیر جنگلی دره تاف شدیم و با توجه به تاریکی هوا هدلامپ ها را روشن نمودیم و در نهایت ساعت 20:15 به اتوبوس رسیدیم . برای صرف شام و خرید شیرینی های مخصوص کرمانشاه به شهر بازگشتیم و پس از صرف شام عازم شیراز شدیم . ساعت 17:30 به شیراز رسیدیم و برنامه با موفقیت پایان یافت.

لازم بذکر میباشد علی رغم سنگین بودن مسیر و عبور از شیبهای تند ، زیبایی منطقه و راهنمایی استاد احمدی سختی صعود را شیرین و صعود قله پراو صعودی بیادماندنی واقع گردید . در خاتمه از همکاری همه همراهان علی الخصوص دوستان کرمانشاهی آقای استاد احمدی و آقای پیام پرویزی که در اجرای منظم و موفق ما را یاری نمودند صمیمانه سپاسگزاری می نماییم .

 آنتن دهی موبایل در مسیر به غیر از دره تاف مناسب بود .

هوا مناسب بود و در طول مسیر و مخصوصا آبپخش بادی در حدود 5 تا 15 کیلومتر می وزید .

کمترین ارتفاع مسیر : 1485 متر  ، ارتفاع قله : 3405 متر

ارتفاع صعود شده : 1920 متر

زمان صعود و فرود 15 ساعت

مسافت طی شده 17 کیلومتر

تعداد نفرات 14 نفر : تعداد بانوان 3نفر و تعداد آقایان 11 نفر

افراد شرکت کننده :

- عزیزاله زره پوش سرپرست برنامه

- شراره شعبانی سرپرست بانوان

- زهرا ابوالحسنی 

- مهشید احمدی

- محمدحسین غرقی

- عباس قائدی

- بابک ایزدی

- نبی اله فهندز

- عباس جلالی

- یوسف توکلی

- پیمان صادقی مسئول فنی

همراهان کرمانشاهی :

صادق احمدی

ایلیا احمدی

پیام پرویزی

 

• اطلاعات منطقه از مراجع اینترنت اقتباس شده است

 

 

گزارشگر : پیمان صادقی

 

کارگروه کوهنوردی باشگاه شیراز جوان
دوشنبه, سبتامبر 21, 2020

گزارش صعود قله نمک و کل خرمن دنا

 

سرپرست : مسعود مرادی

مدیر فنی : محمد صفایی

عکاس و گزارشگر : علی گودرزی

 

بعد از ظهر روز پنجشنبه 20 شهریور ماه 99 ساعت 16 با یک دستگاه خودرو سواری به همراه 2 نفر از همنوردان  از شیراز به سمت سی سخت حرکت کردیم و پس از گذشن از شهر های سپیدان و یاسوج در ساعت 19:30 به سی سخت رسیدیم و پس از خرید آب و تنقلات به سمت گردنه بیژن حرکت کردیم  در ساعت 20:30 به محل رسیدیم و چادر ها را برپا کردیم .

طبق برنامه ریزی به عمل آمده صبح ساعت 3.30 از خواب بیدار شدیم و پس از آماده کردن کوله ها و جمع آوری وسایل مورد نیاز  در ساعت 4:30 حرکت خود را از گردنه بیژن به سمت قله کل خرمن آغاز کردیم . در مسیر مشخص به حرکت خود ادامه دادیم و حوالی ساعت 6.30 هوا روشن شد و قله های سر به فلک کشیده برف کرمو .نمک و کل خرمن به وضوح دیده می شد . منظره زیبایی بود .

ساعت 7:30 با عبور از زیر قله برف کرمو به مسیر ادامه دادیم .هوا ابری  و خورشید در پشت ابر ها پنهان شده بود نسیم آرامی می وزید و هوا بسیار عالی  . پس از حدود 2 ساعت پیمایش به قله نمک رسیدیم پس از کمی استراحت و صرف صبحانه حرکت کردیم به سمت قله کل  خرمن .مسیر نسبتا سختی بود و هوا کمی سرد تر شده بود پس از پیمایش تقریبی 2:30 در ساعت 11 ظهر به قله زیبای کل خرمن رسیدیم با احتیاط و حمایت سرپرست برنامه به سنگ چین روی قله رسیدیم. پس از عکس گرفتن با همنوردان .با هماهنگی سرپرست تصمیم گرفتیم روی قله چای دم کنیم و بعد به حرکت خود به سمت کمپ ادامه دهیم .

بعد از صرف چای و بیسکویت به سمت پایین حرکت خود را آغاز کردیم هوا همچنان ابری بود و هر از گاهی سوز برف را احساس میکردیم حدود ساعت 15 بود که تصمیم به خوردن نهار گرفتیم .حوالی قله نمک محلی مسطح پیدا کردیم و نهار را صرف  کردیم و بعد از استراحت کوتاه به مسیر خود دامه دادیم . در مسیر نم نم باران هوا را دلچسبتر می کرد در نهایت در ساعت 18 به محل کمپ رسیدیم باران شدت بیشتری گرفته بود . پس از استراحتی کوتاه وسایل را جمع کردیم و به سمت شیراز حرکت کردیم . در مسیر برگشت قله کل خرمن پوشیده شده بود از برف و به زیبایی قله افزوده بود .ساعت 21 به شیراز رسیدیم .

 

کارگروه کوهنوردی باشگاه شیراز جوان

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

این یکی از مفید ترین ابزارهایی هست که شما می تونید بصورت رایگان داشته باشید.

 

کجا میشه اون رو پیدا کرد:

می تونید برید به یه مغازه پنچرگیری یا تعویض لاستیک و از مغازه دار بخواید که تیوب های فرسوده اش رو به شما بده.

اگر مغازه دار از دادن تیوب به شما خودداری کرد، با پرداخت مبلغ کمی میتونید تیوب ها رو بخرید. همچنین از تیوب دوچرخه ها هم غافل نشید. اونا میتونن برای استفاده تو کارای کوچیگ تر به کارتون بیان.

 

تهیه:

تویوب ها رو با قیچی بصورت عرضی برش بدید و حلقه حلقه کنید، بعد از اون هم با آب بشوییدشون.

موارد استفاده:

زمانی که غواصی می کنید می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن لوله ها استفاده کنید، برای امنیت فلاش و منبع نورتون هم می تونید از اونا استفاده کنید، همچنین می تونید از این حلقه ها برای نگه داشتن آچار و نصب اون دور پا یا دستتون استفاده کنید، از جمله کارایی دیگه که میشه با این ابزر انجام داد برای نگه داشتن دم پای شلوارتون روی چکمه ها، ، درست کردن یه ظرف نیمه خشک برای نگهداری کاربیدها و...هست. این دیگه به خلاقیت خودتون بر می گرده که دیگه چه کارایی با این ابزار انجام بدید.

مترجم: شاهپور امرالهی

منبع: crazycaver

 

 

پنج شنبه, سبتامبر 12, 2019

نکات کلیدی در صخره نوردی

صخره نوردان مبتدی و ماهر می توانند با استفاده از این نکات عملکرد خود را بهبود بخشیده و هر بیننده ای را تحت تاثیر قرار دهند.

1- در هنگام صعود خودتان را روی یک نردبان فرض کنید. با آرامش برروی پله حرکت کنید و پله بعدی را بگیرید و این حرکت را پله به پله تکرار کنید.

2- از نگه داشتن خود و انداختن وزن برروی دست ها خودداری کنید. چون این امر سبب می شود که بازوهای شما به سرعت خسته شده و نتوانید از آنها استفاده کنید.

3- از پاهایتان مثل دست هایتان استفاده کنید.

4- به پاهای خود اعتماد کنید. شما می توانید تمام طول روز را روی پاهای خود بایستید اما نمی توانید تمام طول روز را بر روی بازوهایتان آویزان باشید. اغلب مردم اول بر روی بازوهایشان آویزان میشوند و سپس سقوط می کنند. غولهای سنگنوردی معمولا به راحتی با استفاده از پاهایشان بر روی لبه ها قرار میگیرند.

5- به حمایتچی خود اعتماد کنید و فقط به صعود فکر کنید. اگر به حمایتچی خودتان اعتماد ندارید به دنبال یک حمایتچی مطمئن بگردید.

6- همیشه تمرکز خود را بر روی گیره های در دسترس بگذارید. گاهی اوقات شما می توانید با استفاده از یک گیره متوسط به یک گیره بهتر و ایمن تر برسید.

7- صعود همیشه از پایین به بالاست، نه از بالا به پایین. البته، اگر شما می توانید بالای مسیر را ببینید، بررسی کنید که آیا به الگوی کاری خاصی برای حرکت در قسمتهای بالاتر احتیاج است، به هر حال در هنگام صعود تمام حواس خود را بر روی بالا رفتن از قسمت های پایین متمرکز کنید.

8- برای صعود از یک شکل خاص، باسن شما باید در میانه آن شکل قرار داشته باشد. بیاد داشته باشید همیشه اسکلت بدن بار بیشتری را نسبت به ماهیچه های شما می تواند تحمل کند. اگر پاشنه پای شما بیش از حد در نقطه ای پایین تر از شما قرار گیرد متوجه می شوید که پای شما مانند چرخ خیاطی شروع به لرزیدن می کند. این اتفاق معمولا زیاد رخ می دهد. برای رفع این مشکل کافی است که شما به سادگی وزن بیشتری را بر روی انگشتان پاهای خود بیاندازید.

9- ترس از ارتفاع، طبیعی است. سنگنوردی برای غلبه بر همین ترس هست. زمان، مشکل ترس از ارتفاع را درمان می کند. اما یک ترفند خوب این است که همیشه به پاهای خود نگاه کنید و برای انجام این کار سعی کنید که پاهای خود را در موقعیت مناسبی قرار دهید.

10- عجله نکنید. سعی کنید مانند یک گربه صعود کنید: آرام، آگاهانه و دقیق. نحوه حرکت را از قبل تصور کنید و سپس آن را اجرا کنید. برای صعود از تمام اندام خود استفاده کنید نه فقط دست ها و پاها. قبل از صعود زمان زیادی در اختیار دارید، پس، از آن استفاده کنید. سعی کنید که حرکات خود را بسیار روان انجام دهید.

ترجمه: شاهپور امرالهی

منبع: http://outdoorswithdave.com/climbing/climbing-tips

 

 

 

شنبه, آگوست 31, 2019


1) حرکت در سربالایی ها:
در سربالایی ها حالت بدن باید کمی تغییر پیدا کند :

-بالا تنه کمی به جلو متمایل می شود.

-با پنجه ، رکاب زده و پاشنه را به طرف پائین متمایل کنید .

-در سربالایی تند در جلو زین قرار گرفته و رکاب بزنید.



-از شاخ گاوی های فرمان استفاده کنید.

- از دندهای سبکتر بهره برده و سعی کنید دور پا را بالا برده و آن را در حد ثابت نگه دارید.

- به تنفس خود نظم و آهنگ متناسب با حرکت پاها و بدن بدهید .

حالت ایده ال در سربالایی های تند ، این چنین می باشد:

با خم شدن به طرف فرمان ، وزن بالا تنه را به جلو متمایل کنید . بهترین وسیله برای این امر شاخ گاوی فرمان است که از آن می توانید به نحو احسن بهره ببرید .

برخلاف دوچرخه سواری بر روی سطوح هموار و جادهای آسفالت ، هیچگاه در سربالایی های خاکی از روی زین بلند نشوید چرا که این عمل وزن را از روی چرخ عقب برداشته و باعث خلاص چرخیدن چرخ عقب می شود .

پیست شما کوهستان و جاده های خاکی بوده و دوچرخه سواری در چنین شرایطی ، نیاز به تکنیکهای خاص خود را دارد که حتما باید آنها را رعایت کنید


2) حرکت در سرازیری ها :
در سراشیبی ها یک اصل عمده را هیچگاه فراموش نکنید و آن اینکه تحت هیچ شرایطی نگذارید چرخ عقب دوچرخه شما بلند شود و این میسر نیست مگر با داشتن تجربه و دانش کافی . یکی از پارامترهای مهم و بسیار اساسی که می تواند سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن برساند اعتماد به نفس شماست . چه در مورد خود و چه در مورد دوچرخه تان ، تا سر حد امکان با رعایت نکات ایمنی از قبیل داشتن یک کاسکت خوب و استاندارد ، دستکش مناسب ، زانو بند ، ساق بند ، کتف بند ، می توان تا حد زیادی از بروز حوادث جلوگیری کرد . با دارا بودن وسایل فردی فوق همواره باید این یقین را داشته باشید که اگر کنترل دوچرخه را از دست دادید و به زمین اصابت کردید ، هیچ آسیبی شما نخواهد رسید . این اطمینان درونی تنها یکی از عوامل مهم برای دست یافتن به سرعتهای بالا نیست . عامل دوم و مهمتر یک دوچرخه استاندارد و مناسب است . شما همانطور که با رعایت نکات فوق در مورد خود اطمینان پیدا می کنید باید در مورد دوچرخه تان هم اطمینان کامل را داشته باشید تا در هر زمان که اراده کردید ، ترمز کنید و یا بتوانید بدون دغدغه خاطر مانور بدهید .

نکته بعدی که حائز اهمیت است ، داشتن یک حالت ایده آل بدن در سراشیبی هاست که به دلیل جاذبه زمین و زاویه شیب های تند شما نا خود اگاه به طرف جلو متمایل می شوید و این امر سبب وارد آمدن وزن بدن بر چرخ جلو و تمایل مرکز ثقل به طرف جلو ، و در نتیجه باعث از دست دادن کنترل دوچرخه و بالطبع بلند شدن چرخ عقب و از دست دادن کنترل دو چرخه می شود .

دو حالت کلی برای گرفتن فرم مناسب در سراشیبی های تند یعنی سراشیبی های سنگلاخ و ناهموار و سراشیبی های هموار و با شیب تند وجود دارد . در سراشیبی های ناهموار و سنگلاخ هیچگاه بر روی زین ننشینید اولا این امر باعث وارد آمدن شک به باسن شما شده و عوارض جسمی در بر خواهد داشت پس بهترین حالت این است که میله زین را از حد معمول کمی پائین تر بیاورید تا فاصله ای میان زین و باسن ایجاد شود تا شکهای وارده در این فاصله خنثی شود سپس روی پدالها بایستید . باسن را از زین عقبتر قرار دهید ، زانوها را کمی خم کنید و با کشاله ران ، زین را در بر بگیرید . این حالت باعث می شود تا 1)مرکز تقل شما به عقب متمایل شود . 2) با قسمت داخلی ران (کشاله ران ) زین را در بر بگیرید ، در این حالت می توانید کنترل عقب دوچرخه را در اختیار داشته باشید و به طور دائم و مستقیم بر زین فشار وارد آورید تا بر جلو تمایل پیدا نکنید . با زانو و بازوهای خم شده می توانید از شکهای وارده تا حد زیادی جلوگیری کنید . این حالت قدرت مانور شما را به بالاترین حد ممکن می رساند . با رعایت تمامی نکات فوق و دارا بودن بهترین دوچرخه کوهستان باز هیچ دلیلی برای به خطر انداختن جانتان وجود ندارد . دارا بودن تمرکز کامل و یک دید قوی و شناخت نسبی به مسیر و قدرت مانور بالا ، بسیار مهم است .

3) ترمز گرفتن :

با اینکه جنس ، مدل و نوع ترمز در نگه داشتن و کنترل دوچرخه در سرعتهای بالا بسیار مهم است ف ولی از آن مهمتر نحوه صحیح استفاده کردن از ترمز می باشد . ترمز جلو بیش از 70% در نگه داشتن چرخ موثر می باشد . نحوه درست استفاده کردن از ان را فرا بگیرید .

تمرین :

نحوه استفاده با هر دو ترمز - ترمز به فرم ABS - ترمز قبل از پیچ و حرکت - عدم گرفتن ترمز جلو در سنگلاخها

4) پرش و عبور از موانع کوتاه :

هر مقدار هم که با احتیاط به طرف پائین در حرکت باشید باز با این حال ، پرش امری اجتناب ناپذیر بوده و می بایست برای فرار از خطر ، به سرعت ، حالت پرش به خود گرفته و از روی موانع پرش کنید . پرش در حالتهای مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد . همانند یک سنگ در جلو راه ، عبور از چاله ها ، رد کردن موانع و . . . برای عبور چرخ جلو از مانع یک راه حل بسیار ساده و همشگی وجود دارد و ان بلن کردن چرخ جلو از روی زمین با دستهاست (تک چرخ ) . برای بلند کردن چرخ عقب و بدنه دوچرخه چه راه حلی پیشنهاد می کنید ؟ بدون وجود فیکسها در پنجه رکاب ، شما قادر به سبک کردن چرخ عقب نیستید . فیکسها ی رکاب ، کف پای شما را به پدالها ثابت نگه می دارند.

بهترین حالت دید عمومی حدود 10 متر و دید چرخ جلو 2 متر است ، اما باز این نیز مانند موارد فوق بستگی تام به نوع مسیر انتخابی شما خواهد داشت چنین دیدی کمک بسیار ی به شما خواهد کرد تا حالت مناسب را نسبت به مانعی که با آن مواجه می شوید به خود بدهید . نقش کمک فنرهای متعددی که بر روی دوچرخه به منظور گرفتن شکها قرار دارد بسیار حائز اهمیت و غیر قابل انکار است ، اما بهترین کمک فنر ممکن ؛بدن خود شماست که با گرفتن حالت مناسب می توانید نیروهای وارده را تا حد زیادی خنثی کند . حالت دستها ، پاها و ستون فقرات نیز بسیار مهم و حیاتی است . چهار عامل ، سرعت شما را در سراشیبی ها به بالا ترین حد ممکن می رساند :

- اطمینان به خود از لحاظ بالا بردن نکات ایمنی فردی

- اطمینان به دوچرخه تان از لحاظ لوازم و قطعات

- داشتن تجربه کافی

- حالت صحیح بدن در سرا شیبی های تند

فیکسهای پدال نیز بسیار کمک خوبی خواهند بود چرا که بر شکهای وارده ، خطر در رفتن پا از روی پدالها وجود دارد پس در کارهای جدی از فیکس پدال استفاده کنید .

توصیه : هیچگاه اعتماد به نفس خود را از دست ندهید ، هر لحظه که فکر کردید و وسوسه شدید که زمین خواهید خورد این لحظه ای است که دوچرخه ، شما را به زمین خواهد زد ؛ با یک حالت ستیز و قدرت و نرمی به استقبال سراشیبی ها رفته و به خود تلقین کنید که هرگز تعادل خود را از دست نمی دهید .

5) دور زدن :

در دوچرخه سواری کوهستان بر خلاف دوچرخه سواری کورسی با عوارض و ناهمواریهای متفاوت و گوناگونی مواجهه هستیم و به همین منظور نمی توان یک نسخه تمام عیار برای کلیه پیچها بیان نمود :

در پیچهای جادهای اسفالت و مسطح همانند دوچرخه سواری کورسی زانوی سمت داخل پیچ را کمی بیرون داده و زانوی مخالف را به طرف داخل فشار می آوریم - در پیچهای خاکی می توان از این روش استفاده کرد و بسته به نوع مسیر می توان پای سمت موافق پیچ را از رکاب خارج کرده و از آن برای تعادل کمک گرفت - اگر اطمینان دارید که از سمت روبرو وسیله به سمت شما تردد نمی کند از کل عرض جاده برای بردن پیچ بهره ببرید . ( در جادهای خاکی ماشین رو مراقب وسط جاده باشید ، بدلیل اینکه در این جاده ها در مسیر های که چرخ اتومبیل هستند جاده کوبیده شده و در وسط خاکی نرم و لغزنده قرار دارد ، حرکت در عرض جاده می تواند خطرناک باشد)
-پیچیدن با سرعت پایین و شیبهای تند و با زاویه کم را تمرین کنید .

زمین خوردن :

زمین خوردن در دوچرخه سواری کوهستان امری اجتناب ناپذیر است ؛ بنابراین باید همیشه از آمادگی کامل ذهنی و جسمی برخوردار باشید . چه از لحاظ وسایل ایمنی یا شخصی از قبیل :کاسکت و د دستکش و . . . و چه از بابت آمادگی روحی و جسمی از دست دادن کنترل دوچرخه و اصابت به زمین به چندین عامل مختلف بستگی دارد . مانند ناگهان ترمز گرفتن و تصادف با مانع . . . چیزی که در تمام این حوادث مشترک بوده این است که در اکثر موارد به هنگام زمین خوردن ، دوچرخه سوار در اثر سرعت به جلو پرتاب می شود و در اغلب اوقات فرد مورد نظر دچار آسیبهای می شود که کمترین آنها خراشهای بسیار عمیق جلدی است . شما در این هنگام می توانید با خونسردی و داشتن اعتماد به نفس و رعایت موارد ذیل ، مقدار آسیب وارده به خود را به کمترین مقدار ممکن برسانید.

1)در هنگام از دست دادن تعادل فرمان و رها و دوچرخه را از خود جدا کنید و سعی نکنید چرخ را همراه خود بیاورید.(توضیح :چرا که شما زمانی زمین می خورید که از سرعت بالایی برخوردار باشید و در این مورد اگر شما با دوچرخه تان با هم به زمین برخورد نمایید علاوه بر اصابت با زمین چرخ نیز از سمت بالا با شتاب به شما برخود می کند و آسیب مضاعف خواهید دید )

2)با یک حرکت نیمه چرخشی در فضا سعی کنید که اول کف دست و سپس بازو ، کتف و در نهایت تمام بدن شما با زمین تماس بگیرد .

3)پس گرفتن شک اولیه با روش 2 در این قسمت ، چند بار بر روی زمین بچرخید تا تمام سرعت شما به صفر برسد.

4) سریع از محوطه پیست یا منطقع عبور(خیابان و...)خود را به کنار بکشانید و به خسارت وارده به خود و دوچرخه تان بیندیشید !

مزیت عمده روش فوق دراین است که وقتی چرخ جدا می شوید و به زمین اصابت می کنید یک عضو بدن شما ، همانند مچ دست و...قادر به گرفتن تمام شک وارده نبوده و لازم است با چندین عضو و نیز عمل چرخش گریز از مرکز ، سرعت خود را به صفر برسانید. یکی دیگر از مزیتهای چرخش این است که کشیده شدن بر سطح زمین باعث ایجاد خراشهای در طول بدن می شود ولی با عمل چرخش تا سر حد امکان از بروز این گونه جراحات جلوگیری خواهد کرد .

در انتهای این بحث باید خاطر نشان کرد که عمل چرخش برای مناطق سنگلاخ توصیه نشده و این روش برای مناطق شنی و یا خاک نرم بسیار مناسب بوده و کاربرد خوبی دارد.

با توجه به خطرات بیماری کزاز پیشنهاد می گردد آمپول ضد کزاز که دوره 6 ماهه دارد تزریق گردیده تا بر اثر زخمی شدن به این بیماری دچار نشویم البته در صورت عدم تزریق و زخمی شدن تا 6 ساعت می توان با تزریق پیشگیری کنیم .

 

منبع:سایت فدراسیون دوچرخه سواری